«ساموئل بکت» نمایشنامهنویس افسانهای ایرلندی همواره میگفت که نه آثار فلسفی را میخواند و نه از فلسفه سردر میآورد، اما سلسله یادداشتهایی 500 برگی از او بین سالهای 1932 و 1938، حدود 15 سال پس از مرگ وی کشف شد که نشان میدهد بکت به تاریخ فلسفه پرداخته و آثار عظیم اجتماعی آن را طی قرون ششم تا نوزده میلادی رصد کرده است. بنابراین در دو دهه اخیر مباحث مربوط به تأثیرگذاری فلسفه بر کار بکت بین دنبالهروهای او شدت گرفته و به قول «پیتر فیفیلرد» که از محققان اجتماعی است، نگاه فلسفی به زندگی، نه یک عامل بیرونی بلکه المان درونی مهمی در شکلگیری آدمهای داستانهای بکت و ترسیم علت کارهای آنان بوده است.