عاشورا صحنه عشقی بود که اباعبدالله با رقم زدنش نزد پروردگار بهانه ای برای لعن دشمنان خدا و عفو عزادارانش ساخت... درد عشق را کس نمیفهمد جز زینب «س» که نه میتوانست اذن رفتن به حسینش دهد و نه میتوانست او را نزد خود نگاه دارد این عشق است که سبب شد عاشورا با تمام درد هایش نشود چیزی جز زیبایی... زیبایی فدایی شدن است؛ اما عاشورا بیش از هر چیزی درس است درس رسم عاشقی که ای کاش این درس را دریابیم که بی شک بی نیاز خواهیم شد...