هانری برگسون (1859–1941)، فیلسوف فرانسوی و برندهی جایزهی نوبل ادبیات، یکی از مهمترین نمایندگان فلسفهی شهود و روانگرایی خلاق در آغاز قرن بیستم است. او در تقابل با عقلگرایی خشک و مکانیکیِ علوم مدرن، فلسفهای زنده و سیال ارائه داد که تجربهی زمان، آگاهی، تکامل و آزادی در کانون آن قرار دارد.