دانشیار دانشگاه تهران ضمن تبیین جایگاه مشارکت مردم در حاکمیت دینی اظهار کرد: عملکرد یک حاکم دینی حتماً براساس زیرساخت یکی از آموزههای دینی است و این تفاوت جوهری حاکمیت دینی و غیردینی است. ادعا در حاکمیت غیردینی این است که مردم بر اساس تشخیص خودشان میتوانند در این موضوع دخالت کنند، اما میان واقعیت این موضوع یا آنچه به عنوان تئوری مشارکت مردمی مطرح است، شکاف وجود دارد.