باروخ اسپینوزا (1632-1677)، فیلسوف هلندی، یکی از بزرگترین متفکران عصر روشنگری بود که مکتب "وحدتگرایی متافیزیکی" (Monism) را بنیان گذاشت. او معتقد بود که جهان و خدا یک چیز واحدند و همهچیز بخشی از یک کل یگانه است. اسپینوزا برخلاف دکارت که ذهن و ماده را دو جوهر جداگانه میدانست، استدلال کرد که فقط یک جوهر وجود دارد که همان "خدا یا طبیعت" (Deus sive Natura) است. این دیدگاه او را به یکی از مهمترین فیلسوفان پانتئیسم (همهخدایی) تبدیل کرد.