ژان ژاک روسو (1712-1778)، فیلسوف، نویسنده و نظریهپرداز سیاسی سوئیسی-فرانسوی، یکی از متفکران کلیدی عصر روشنگری بود که تأثیر عمیقی بر فلسفهی سیاسی، تربیت، و نظریهی اجتماعی گذاشت. او معتقد بود که انسان ذاتاً نیک است، اما تمدن و جامعه او را فاسد میکند. روسو نظریهی "قرارداد اجتماعی" را ارائه داد که بر اساس آن، حاکمیت باید از "ارادهی عمومی" مردم نشأت بگیرد. روسو برخلاف بسیاری از فیلسوفان عصر روشنگری، مانند هابز و لاک، دیدگاهی متفاوت نسبت به جامعه و طبیعت انسان داشت. او بر این باور بود که تمدن، آزادی طبیعی انسان را از بین برده و او را به رقابت، نابرابری، و فساد اخلاقی کشانده است.