مارتین هایدگر (1889-1976)، فیلسوف آلمانی، یکی از پیچیدهترین و تأثیرگذارترین متفکران قرن بیستم بود که با اثر بزرگ خود، "هستی و زمان" (Being and Time)، فلسفهی پدیدارشناسی و اگزیستانسیالیسم را متحول کرد. او به جای تمرکز بر شناختشناسی یا اخلاق، بر پرسش بنیادی "هستی چیست؟" تمرکز کرد و تلاش کرد تا مفهوم "وجود" (Being) را به شکلی تازه تحلیل کند. هایدگر معتقد بود که تفکر فلسفی غرب از زمان افلاطون تاکنون، "هستی" را به اشتباه نادیده گرفته و فقط به بررسی "چیزهای هستنده" پرداخته است. او بر آن بود که انسان (Dasein) تنها موجودی است که آگاهی دارد و میتواند دربارهی هستی خود بیندیشد، اما اغلب در روزمرگی و زندگی غیر اصیل گرفتار میشود.