بعد از صلحِ امام حسن علیهالسلام با معاویه، بعضیها شروع به ملامت کردند…
گفتند چرا بیعت؟ چرا صلح؟
اما امام حسن فرمود:
شما نمیدانید آنچه من انجام دادم،
به خدا قسم برای شیعیان بهتر بود…
و یادآوری کرد که او نوه رسول خدا و از سروران اهل بهشت است.
گاهی تصمیم امام، فراتر از فهم زمانه است.
امامت یعنی اعتماد به حجت خدا،
حتی وقتی حکمت کار را هنوز نمیدانیم.
اگر ما در آن زمان بودیم…
جزو معترضان بودیم یا مطیعان؟