یه روز یه باغبونی یه مرد آسمونی - نهالی کاشت میون باغچه مهربونی - می گفت سفر که رفتم یه روز و روزگاری - این بوته یاس من میمونه یادگاری هر روز غروب عطر یاس تو کوچه ها می پیچید - میون کوچه باغ ها بوی خدا می پیچید - اونایی که نداشتن از خوبی ها نشونه دیدن که خوبی یاس باعث زشتیشونه عابرهای بی احساس پا گذاشتن روی یاس ساقه هاشو شکستن آدم های ناسپاس یه باغبون دیگه شبونه یاسو برداشت پنهون ز نامحرم ها تو باغ دیگه ای کاشت هزار ساله کوچه ها پر میشه از عطر یاس اما مکان اون گل مونده هنوز ناشناس یه روز یه باغبونی...