تو ی کتابی میخوندم : اسم شخصیت هاش مک و آدنا بودن:)
ادنا:من ستاره ها رو میشمارم... برای اینکه خوابم ببره.
مک:همیشه برام سواله چطور چیزی انقدر میتونه روشن بدرخشه حتی وقتی تاریکی داره قورتش میده:)
ادنا: من امیدوارم اونا بدونن چقدر تحسینشون میکنم
مک:مطمئنم حتی ستاره هام بهت حسودی میکنن=)
ادنا:چی؟
مک: تو باعث میشی حتی ستاره هام حسودی کنن. چون ی روزی --خیلی دور از حالا-- اون بالا کنارشون خواهی بود و باعث میشی دیگه هیچ کدومشون به چشم نیان:)
ادنا: توعم اون بالا پیشمی؟
مک: اگه اونقدر خوش شانس باشم:)
ادنا: قول بده من نمیخوام تنها باشم...
و اون " حالا " خیلی دور نبود بلکه نزدیک تر از همیشه بود"
مرگ ارام است- ارام تر از هرچیزی که زندگی تا امروز بوده است - سرم را بالا میگیرم و ستاره ها را در دید تارم شناور مبیبنم - چه شب زیبایی است در زاغه- 4و 5 و 6 - دارم ثانیه ها را میشمارم تا او را ببینم :) - دارم ستاره ها را میشمارم تا مک را ببینم که میدرخشد-- ستاره ها چشمک میزنند انگار مرا به خانه میخوانند - و در ثانیه هشتم دیگر هیچ نمیفهمم:)
او به ارامی پلک میزند و هربار سنگین تر میشوند- او دارد شتاره ها را میشمارد:) می شکنم- هق هق تنم را می لرزاند<-- ستاره ها را برای اخرین با میشمارد:( -- بی شرم و بی پرده برایش می گریم -- برای دختری که چنان درخشید که خورشید در برابرش رنگ باخت :) -- برای دختری که سزاوار پایانی خوش بود ... نجوا میکنم :( فقط ستاره ها رو بشمار دنا..
وی جلیقه ای که به من هدیه داده بود نوشته بود: "" توی اسمون میبینمت مک"" خورشید با گرمایش بر من میتابد و مرا در اغوش میگیرد -- ارام - ملایم و نرم:) -- لبخندی غم الود بر لبانم مینشیند .. و او انجاست:) باز هم روشن تر از همیشه با صدایی بغض الود میگویم: مرسی که نزدیک ترین ستاره رو انتخاب کردی دنا:) و ادامه میدهم: به نظر میاد اینجوری همراهم میمونی:>
در پایان همه چیز به ذوشنایی و تاریکی ختم شد. به هیاهو و سکوت -- من هیچ چیز جز یاد کسانی را که دوستشان داشتم با خود نداشتم -- و همین تنها چیزی بود که به زندگی بعد می برم:)- یکی دوستی بود و دیگری عشقی ناتمام :)) --اما از ان بالا نگاه میکنم ... گرم - درخشان و بر فراز همه چیز:) -- دقیقا همان طور که مک وعده داده بود""
--پایان--
حالا دنای مک بیشتر از همیشه میدرخشه و از اون بالا از مک مراقبت میکنه:)>
شب بخیر