کارل یونگ سایه را بخشی از ناخودآگاه میدانست که شامل احساسات، افکار، و ویژگیهای طردشدهی ماست. ما تمایل داریم که این ویژگیهای سرکوبشده را در دیگران ببینیم و از آنها انتقاد کنیم، درحالیکه این ویژگیها در خود ما نیز وجود دارند. بهعنوان مثال، فردی که خشم خود را سرکوب کرده است، ممکن است دیگران را بهعنوان افراد خشمگین ببیند و با آنها درگیر شود. این مکانیسم که به آن “فرافکنی سایه” گفته میشود، یکی از عوامل اصلی تعارضهای میانفردی است.