دیوید هیوم (1711-1776)، فیلسوف، مورخ و اقتصاددان اسکاتلندی، یکی از تأثیرگذارترین متفکران دورهی روشنگری بود که با نقد عقلگرایی و متافیزیک، تجربهگرایی (Empiricism) را به اوج رساند و پایههای شکگرایی مدرن را بنا نهاد. او معتقد بود که تمام دانش ما از تجربه بهدست میآید، اما این تجربه، محدود و غیرقطعی است. هیوم استدلال کرد که ما هرگز نمیتوانیم از طریق عقل محض، حقیقتی را ثابت کنیم و حتی باورهای اساسی مانند علیت (رابطهی علت و معلول) و خودآگاهی، صرفاً عادتهای ذهنی هستند، نه حقایق قطعی.