ژاک دریدا (1930-2004)، فیلسوف الجزایری-فرانسوی، بنیانگذار مکتب "واسازی" (Deconstruction) و یکی از چهرههای برجستهی فلسفهی پستمدرن و پساساختارگرایی بود. او معتقد بود که زبان، معنا را بهطور ثابت منتقل نمیکند و همهی متون، دارای تناقضات و ابهاماتی هستند که میتوان آنها را از درون تحلیل و فروپاشید. دریدا استدلال کرد که هیچ "معنای قطعی" یا "حقیقت نهایی" در زبان و اندیشه وجود ندارد، زیرا معنا همواره در حال تغییر و تفسیر است. فلسفهی او بهشدت با نظریههای ساختارگرایان (مانند سوسور و لوی-استروس) در تضاد بود، زیرا نشان داد که ساختارهای زبانی و فرهنگی، پایدار نیستند و همواره از درون خود متزلزل میشوند.