شما جوانهایی بودید، که خانوادههایی چشم به راهتان بودند، آرزوها داشتید، شوق ملوانی داشتید، امید داشتید، تازه راه دریا را پیش گرفته بودید، دریا... دریا.
گفته اند یکی از شما خانوادهای نداشت، به خانه هم برنگشته هنوز، عیبی ندارد، دریا تو را در آغوش گرفت، هرچند بیرحمانه، اما الان همه ایران خانواده تو هستند، کاش بر میگشتی و خانوادهات را میدیدی...