نیکولو ماکیاولی (1469-1527)، سیاستمدار، فیلسوف و نویسندهی ایتالیایی، یکی از تأثیرگذارترین متفکران در فلسفهی سیاسی بود که با اثر مشهور خود، "شهریار" (Il Principe)، پایههای واقعگرایی سیاسی (Political Realism) را بنا نهاد. او برخلاف متفکرانی مانند افلاطون و ارسطو که بر اخلاق و فضیلت در سیاست تأکید داشتند، سیاست را بهعنوان یک بازی قدرت و بقا تحلیل کرد. ماکیاولی معتقد بود که سیاست، عرصهی واقعیتهای سخت است، نه آرمانهای اخلاقی. یک رهبر برای حفظ قدرت و ایجاد ثبات، باید واقعگرا باشد، گاهی از اخلاق سنتی فراتر رود، و از حیله و خشونت در صورت لزوم استفاده کند.