مارکوس اورلیوس (121-180 میلادی)، امپراتور روم و یکی از برجستهترین فیلسوفان رواقی، فلسفهی رواقیگری را نه فقط بهعنوان یک نظریه، بلکه بهعنوان یک راهنمای عملی برای زندگی و حکومتداری به کار گرفت. در حالی که بسیاری از فلاسفه، رواقیگری را در شرایط شخصی یا نظری بررسی میکردند، مارکوس اورلیوس این اصول را در دشوارترین شرایط حکمرانی، جنگ، و بحرانهای سیاسی بهکار بست. او در کتاب "تأملات" (Meditations)، که یادداشتهای شخصی اوست، نشان داد که چگونه میتوان در برابر سختیها، بیعدالتیها، و ناملایمات زندگی، آرامش خود را حفظ کرد و با فضیلت زندگی کرد.