من اعتراف نمیکنم چون چیزی برای اعتراف ندارم.
من فقط محصول شما هستم.
از همون روزی که یادم دادین ساکت بودن یعنی نجابت،
لبخند زدن یعنی ادب،
و تحمل کردن یعنی انسان بودن.
بعد همون شما، وقتی دیگه نتونستم تحمل کنم،
با همون دهنهایی که موعظه میکرد،
داد زدین: گناهکاری.
نه، من گناهکار نیستم…
من نتیجهی مستقیم شما هستم.