سوره اللّیل

سوره اللّیل با سوگندهایی آغاز می‌شود که از اساس بر تضاد و تقابل بنا شده‌اند:

«وَٱلَّیْلِ إِذَا یَغْشَىٰ، وَٱلنَّهَارِ إِذَا تَجَلَّىٰ، وَمَا خَلَقَ ٱلذَّکَرَ وَٱلْأُنثَىٰ»

این سوره از همان ابتدا، انسان را در میدان انتخابی قرار می‌دهد: دو مسیر متضاد، دو نوع شخصیت، و دو نتیجه روانی متفاوت.

در خوانش روان‌شناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ، سوره اللّیل شرحی نمادین و موجز است از دو نیروی درونی فعال در روان انسان—نیروی رو به نور (سوی معنا، بخشش، و رشد)، و نیروی رو به تاریکی (سوی انکار، انزوا، و خودخواهی). این سوره ما را در برابر این سؤال قرار می‌دهد: کدام راه را انتخاب می‌کنی؟