اریک فروم (Erich Fromm) (۱۹۰۰–۱۹۸۰) روانکاو، فیلسوف اجتماعی، و عضو مکتب فرانکفورت بود که تلاش کرد روانکاوی را با مارکسیسم انسانی، اگزیستانسیالیسم، و الهیات یهودی–مسیحی تلفیق کند. او برخلاف نگاه فرویدی کلاسیک، انسان را نه موجودی صرفاً غریزی، بلکه موجودی معناطلب، اجتماعی، و گرفتار در بحران انتخاب دانست.