عزیزان امروز دیگه باید اینو میذاشتم چون اگر نمیذاشتم رئیسم منو میخورد!
حالا کجای داستان بودیم؟
آهان!
ما چهارمین کشوری بودیم که موفق به ساخت ماهوارهی پایه دار شد
کره جنوبی در ازای قدردانی از محمد رضا شاه پهلوی به ما کمک کرد تا ماهواره رو بسازیم!
در اون دوران در ایران تلویزیون نبود! همه با رادیو پیش میرفتن! این ماهواره صرفا برای کار های دولتی مثل ارتباط با کشور های دیگه یا موج رادیو یا خیلی کارهای دیگه استفاده میشد! البته در جنگ هاهم واقعا وسیله کاربردی بود چون میشد باهاش کشورهای دیگه رو دید زد!(محض فضولی موضولی)
این ماهواره یکی از نقاط قوت کشور ما شد که باعث تحریک حسودی کشور هایی مثل:
عراق
هندوستان
آمریکای شمالی
روسیه
و... شد.
این کشورهای حریص برای گرفتن راهساخت ماهواره بارها و بارها به ما اعلام جنگ و حمله کردن!
که البته محمد رضا شاه پهلوی با قدرت اونا رو نشوند سرجاش!:خوشتیپ::پوزخند:
و اما اسم ماهواره، که یک داستان جالب پشتشه، که مطمئنم بعداز خوندش یه لبخند ریز میزنید!
تاحالا دیدین ماهواره ها چه شکلی هستن؟
یک چیز مکعبی شکل وسطش و دوباله کناری که شبیه به پنجرهس! به اون دوتا پنجره میگن گوش ماهواره که هم باعث پرواز ماهوارس هم با کمک اون ماهواره ارتباط برقرار میکنه
تااینجا اوکی؟
ماهواره پایه دار ما یک پایه خیلی خیلی بلند داره! و بالای اون ماهواره یک چیز کروی شکل قراره داره یک چیز دایرهای، ماهواره ما با همون کره خالی میتونه ارتباط برقرار کنه! یعنی گوش نداره!
بنابراین اسم ماهواره ما شد: یک سر(یعنی همون کره) و بی گوش(یعنی بدون گوش ارتباط برقرار میکنه)
(یکسربیگوش)
گرفتین؟:چشمک::لبخند: