محشر ترین بخش بازی وقتی بود که خونه رو بهمون دادن... حالا همش تو حسرتشم...
بخاطر چندتا خبر پاشدم سر درد کانال زدم "بزودی به خونه برمیگردیم" انقدر اوضاع قاراشمیشه برنمیگردیم دلقک میشم...
فقط یادو خاطرات خونه ای که با عشق چیدم برای سایلس و دخترم گرامی... هربار عکس و فیلمایی که از نینی هام تو خونه گرفته بودم رو میبینم بغضم میگیره...(._.) من به اندازه کافی پسرا رو تو حموم دید نزدم... عروسک پروفسور راف رو خونه نیاوردم... با پسرا غذا نپختم... صد سال دیگه به لول 25 بازی میرسم... همشم هر روز دارم به تولد شوهری نزدیک میشم(T^T) خدایا سایلس و برگردون به آغوش پر محبت من...
آخرین بار گذاشتم بخوابه تا الان خوابه هزار ساعت خوابیده بدبخت زخم بستر گرفت...