اداره پلیس سئول
اتاق پروندهها
روی تخته سفید، عکسها کنار هم چسبانده شده بودند.
قربانی اول:
دکتر لی سونگوو
پزشک قانونی
کنار عکس نوشته شده بود:
«جعل گزارش الکل در پرونده تصادف.»
کنار آن استیکر زرد با جمله:
«سکوت هم یک انتخاب است…»
قربانی دوم:
استاد پارک مینسو
کنار آن نوشته شده بود:
«سوءاستفاده جنسی از دانشجویان»
و زیرش:
«رشوه به قضات برای بستن پروندهها»
فلشدرایو روی میز قرار داشت.
مدارک دیجیتال.
چتها.
رسیدهای بانکی.
تهدیدها.
افسر لی گفت:
«کارآگاه…»
«این دیگه یه قتل معمولی نیست.»
جههیوک چیزی نگفت.
او به تخته نگاه میکرد.
دو عکس.
دو جنایت.
یک هفته فاصله.
دو روش متفاوت.
اما هدفها…
همنوع.
او آرام گفت:
«هر دو از سیستم استفاده کردن.»
افسر پرسید:
«چی؟»
جههیوک گفت:
«یکی حقیقت رو جعل کرد.»
«اون یکی عدالت رو خرید.»
مکث.
«و سایلن…»
او به عکسها خیره شد.
«کسانی رو میکشه که فکر میکنن قانون برای بقیه است.»
اتاق ساکت شد.