و اینطوری، 11سال گذشت=)))))

+سونتین؟ینی اسمشون 17عه؟!بیخیال!17نفرو حفظ کردن یه لشکر آدمه!!

این اولین فکری بود که بعد دیدن پره دبیوی سونتین داشتم، پسربچه هایی باذوق زیاد، اینور اونور میپریدن و صداشون واقعا خوب بود:) اون وایب خوبی که داشتن، 11سال مونده:) هنوز همونیم،هنوز طراوت و ذوق داریم، وهنوزم وقتی میبینمتون خوشحالم استنتون کردم.
خیلی خوشحال بودم،و هستم. خیلی زیاد. از وقتیاییکه گویینگ میدیدم تا ناناتور و بقیه برنامه ها، هروقت کنار هم بودین، انگار منم اونجام، مثل یه خانواده صمیمی:)
یه بزرگسال که هنوز کارات نوجوونش سرحال و قبراقه! =)