خدا روزی ۵ بار باهات تماس میگیره که حال دلت رو بپرسه اما تو...
بیتوجهی به نماز، تنها یک ترک عادت ساده نیست، بلکه نادیده گرفتن دعوتی از سرچشمهی همهی محبتهاست؛ همانطور که بیاعتنایی عمدی به تماسهای پدر و مادری فداکار، تصویری از ناسپاسی و سردی شخصیت ما میسازد، چشمپوشی از اذان نیز یعنی بیپاسخ گذاشتن صدای خدایی که هر لحظه زندگی، نفس، آرامش و داشتههایمان از لطف اوست. نماز نه یک وظیفهی خشک، بلکه گفتوگویی عاشقانه با خالقی مهربان است که روزی پنج بار ما را صدا میزند تا به یاد بیاوریم که چه کسی پشتمان ایستاده و چه اندازه مورد توجه و محبت او هستیم.