آغوشش همچو آتش سوزان است!
به گونهایی که در آن آغوش میتوان سوخت اما زیبایی آنجاست که بهجای سوختن آرام میشوی آنقدر آرام که حتی متوجه نفسهای خود نیستی؛در آن آغوش آتشین به گونهایی غرق میشویی که گویی شعله خروشان آتش تو را میبلعد و در خود حل میکند؛آغوشی که خود میسوزاند و خود آرام میکند؛فکر آن آغوش تورا از خود بیخود و خود آن آغوش تورا به خود باز میگرداند:)گویی که زندگی درون آن آغوش جریان دارد!
-ستین/دلآرام (۱۴۰۵.۴.۱۰) -آتشِآغوش
04:51
ولی من یه روزی توی بغل تو جون میدم:)) M.H:G#
04:17