سامسونگ یا همون (سه ستاره) یک امپراطوری در کره جنوبی محسوب میشه
یا بهتره بگم تنها امپراطوری کره جنوبی ثبت شده.
حالا چرا تنهاترین؟
در کره جنوبی به دانشآموزان مقطع اول پیش دبستان یاد میدن که هر رئیسجمهور در کره جنوبی برای یک دوره پنج ساله انتخاب میشه؛ و اگر فردی دوره ریاستجمهوری خودش رو در طی پنج سال به پایان برسونه، تا سه دهه الی چهار دهه اجازه نامزد شدن دوباره برای ریاست جمهوری رو نداره.
برای همین دیگه تقریبا همه مردم کره جنوبی اینو میدونن که حتی ریاستجمهوری هم تو کره شغل پایداری نیست. برعکس اون، مردم سعی میکنن برای داشتن یه زندگی ایدهآل و آیندهدار، تلاش کنن که در چبول سامسونگ استخدام بشن؛ اونم در هر زمینهای کاری، حتی شستن دستشوییها، چون در آمد حاصل از این کار حتی از درآمد حاصل از بادیگارد شخصی رئیس جمهور بیشتره! در کره اگر کسی بگه تونسته تو چبول سامسونگ کار کنه حتی اگر شستن دستشویی باشه مردم بهش افتخار میکنن و میگن حتما خیلی خوششانس بوده. در کره اصلا مهم نیست تو چبول سامسونگ چه حرفهای داری، همین که استخدام شدی یعنی کارت طلایی زندگیتو تا آخر عمر گرفتی!
تازه فقط این نیست!
تو کرهجنوبی همیشه حرف اول رو (لی بزرگ) یا همون (وارث امپراطوری خاندان لی) میزنه، بعد تازه رئیس جمهور و وزیرها اجازه نظر دارن.
سامسونگ حتی باعث رقابت بین وزرای دولت کره و سهامداران چبول سامسونگ شده!
همیشه همه وزرا با انتخاب یک رئیس جمهور در کره به دوران طلایی خودشون میرسن؛ چون توسط رئیس جمهور انتخاب شدن حتی در دوره های بعدی ریاست جمهوری افراد دیگه هم میتونن وزیر بشن و دیگه محدودیت سه یا چهار دهه رئیس جمهور هارو ندارن. با این وجود بازم همیشه یه قدم از سهامدارانی که همراه خاندان لی فعالیت میکنن عقبتر هستن!
ولی بخش جالب ماجرا اینجاست که تو کره جنوبی و حتی ژاپن مردم به (لی بزرگ) که در حین حکومت بر سامسونگ هستش میگن: (امپراطور) یا (وانگ)
به وارث اصلی بعدی چبول سامسونگ یعنی کسی که در آینده قراره بشه (لی بزرگ) میگن:
(ولیعهد) یا (سجا)
به خانمهای خاندان لی که با مرد های لی ازدواج میکنن و اسم خانوادگی اونا میاد تو شناسنامه شون میگن:
(ملکه) یا (وانگبی)
و به فرزندان خاندان لی میگن:
(پرنس) یا (دگون)
(پرنسس) یا (دونگجو)
این القاب تنها فقط برای خاندان لی استفاده میشه!