هراکلیتوس اهل افسوس (حدود ۵۳۵–۴۷۵ پیش از میلاد)، یکی از برجستهترین فیلسوفان پیشاسقراطی است که با دیدگاه بنیادین خود دربارهی تغییر دائمی و لوگوس (عقل کیهانی)، فلسفهی غرب را متحول کرد. او به «فیلسوف تاریک» (the Obscure) نیز معروف است، چون سخنانش بهصورت قطعات کوتاه، پررمز و ایهامآمیز نقل شدهاند. هراکلیتوس بر خلاف پارمنیدس، جهان را سیال، متضاد، در حال شدن و برآمده از تنشهای درونی میدانست.