تهره:
این واقعیت که دیگه نمیتونم در کنارِ کسایی باشم که برام خانواده شدند و منو بهتر از هر کسی میشناسند، دردی رو ایجاد میکنه که با کلمات قابل بیان نیست. اما، به عنوانِ انسانهای بالغی که تبدیل شدیم، میخوام از دور، ازشون حمایت کنم. من امروز اینجا هستم، به لطفِ تغییراتی که اعضای [گروه] در زندگی من ایجاد کردند. تمام لحظاتِ درخشانِ ما برای همیشه در خاطرهٔ من میمونه. من خاطراتِ گرمِ زیرز و نُه عضوِ زیروبیسوان رو گرامی میدارم. ممنونم و دوستتون دارم