پست وو جینیان در ویبو:
بارها از من پرسیدهاند چرا «چین چانگگه» را انتخاب کردم و چرا در نهایت «ققنوس آشیان نمیگزیند» را پذیرفتم. حقیقت این است که آنچه از همان ابتدا جذبم کرد، نه پایان داستان بود و نه اینکه چانگگه در آخر به چه کسی تبدیل میشود؛ بلکه یک سؤال ساده بود: یک انسان باید از چه مسیر و رنجی عبور کند تا به کسی تبدیل شود که امروز هست؟
مدتها در مرحلهٔ آمادهسازی نمیدانستم چگونه به او نزدیک شوم. وقتی فیلمبرداری آغاز شد، فهمیدم فاصلهٔ میان من و او حتی از چیزی که تصور میکردم بیشتر است. بارها احساس کردم هنوز نتوانستهام واقعاً به او تبدیل شوم... تا روزی که یکی از دیالوگها را بر زبان آوردم و برای نخستین بار، حال و هوای دل او را در آغاز این داستان لمس کردم. از همان لحظه بود که انگار سرانجام مسیر سرنوشتش را فهمیدم.
آنچه چانگگه برایم به جا گذاشت، یک پاسخ مشخص نبود؛ بلکه نیرویی آرام بود. او هیچوقت عجلهای برای اثبات خودش یا توضیح دادن انگیزههایش نداشت؛ مثل مسافری خاموش که فقط بیوقفه رو به جلو قدم برمیدارد.
این چند ماه همراهی با او برایم ارزشمند بود. من به او نزدیک شدم و او هم آرامآرام مرا تغییر داد.
از «ققنوس آشیان نمیگزیند» سپاسگزارم؛ از کارگردان، نویسنده، همهٔ بازیگران، تمام عوامل پشت صحنه، پلتفرم و تهیهکنندگان که این فرصت را برایمان فراهم کردند. اگر تلاش تکتک شما نبود، «چین چانگگه» هرگز جان نمیگرفت.
و اگر او واقعاً صدای مرا میشنود، فقط میخواهم به او بگویم:
به لطف این داستان، هر روز آدمهای بیشتری پیدا میشوند که تو را درک خواهند کرد.
امیدوارم این را بدانی.
منبع:
https://m.weibo.cn/detail/5328133238831817