جرج بارکلی (1685-1753)، فیلسوف ایرلندی، یکی از برجستهترین متفکران مکتب ایدهآلیسم (Idealism) بود. او استدلال کرد که "وجود داشتن"، به معنای "درک شدن" است (Esse est percipi). این بدان معناست که هیچ چیزی خارج از ذهن ما و ادراک ما وجود ندارد، و تمام آنچه که ما "ماده" مینامیم، در واقع فقط مجموعهای از ادراکات ذهنی است. برخلاف تجربهگرایانی مانند جان لاک، که معتقد بودند اشیای مادی بهطور مستقل از ادراک ما وجود دارند، بارکلی استدلال کرد که مادهی مستقل وجود ندارد و تنها ذهنها و ایدهها واقعیاند. او همچنین بر این باور بود که وجود خدا، شرط اساسی برای تداوم جهان است، زیرا خدا، بهعنوان یک ذهن نامحدود، همهچیز را همیشه درک میکند و باعث استمرار وجود آنها میشود.