اریک اریکسون (Erik Erikson) (۱۹۰۲–۱۹۹۴)، روانکاو آلمانی–آمریکایی و از شاگردان غیرمستقیم فروید بود که با تلفیق روانکاوی و دیدگاههای فرهنگی–تاریخی، یکی از جامعترین نظریههای رشد شخصیت را تدوین کرد. او بهجای تمرکز صرف بر دوران کودکی، شخصیت را پدیدهای تحولی، مرحلهای و مادامالعمر میدانست.