میدونم خستهایی..میدونم نایی برای ادامه دادن نداری..میدونم بریدی..میدونم شکستی..ولی دووم بیار!نه بخاطر کسی:)بخاطر خودت..بخاطر دل خودت..بخاطر تجربهایی که قراره واست درس بشه..بخاطر پختگی بعدش..بخاطر آرامش بعدش..بخاطر شادی بعدش..و بخاطر اعتمادبنفس بعدش..اعتماد به نفسی که بهت اینو میگه:تو قوی هستی تو یک شخص صبوری که میتونه از سختی عبور کنه..تو کسی هستی که میتونه از پس خودش بربیاد و از روزای سخت به روزای خوش برسه..این یه لذته که به خودت ایمان داشته باشی..یه حس معرکه که باعث میشه از پس همهچیز بربیایی حتی اگه یه زمانی شکست داشته:) روزی هم هست که به مراد تو میچرخه پس امیدتو از دست نده و به خودت شک نداشته باش:)