رویکردهای جامع و فراگیر برای حمایت روانیاجتماعی برای ارائه حمایت روانیاجتماعی موثر به مصدومین جنگ، لازم است از یک رویکرد جامع و فراگیر استفاده شود که شامل موارد زیر باشد:
غربالگری و شناسایی نیازها: برگزاری کمپینهای غربالگری: با همکاری سازمانهای دولتی و غیردولتی، باید کمپینهای غربالگری گستردهای برای شناسایی مصدومین جنگ و ارزیابی نیازهای روانیاجتماعی آنها برگزار شود. استفاده از ابزارهای استاندارد ارزیابی: برای ارزیابی دقیق وضعیت روانیاجتماعی مصدومین جنگ، باید از ابزارهای استاندارد ارزیابی استفاده شود. آموزش نیروهای داوطلب: نیروهای داوطلب (مانند پرستاران، معلمان و فعالان اجتماعی) باید آموزشهای لازم را برای شناسایی علائم اختلالات روانی و ارجاع مصدومین جنگ به مراکز تخصصی دریافت کنند. خدمات رواندرمانی: ارائه رواندرمانی فردی: رواندرمانی فردی، به مصدومین جنگ کمک میکند تا با تجربیات تروماتیک خود کنار بیایند، احساسات خود را مدیریت کنند و مهارتهای مقابلهای را یاد بگیرند. ارائه رواندرمانی گروهی: رواندرمانی گروهی، به مصدومین جنگ فرصت میدهد تا با افراد دیگری که تجربیات مشابهی دارند، ارتباط برقرار کنند و از حمایت یکدیگر بهرهمند شوند. استفاده از روشهای درمانی مبتنی بر شواهد: باید از روشهای درمانی مبتنی بر شواهد (مانند درمان شناختی-رفتاری، EMDR و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد) برای درمان اختلالات روانی مصدومین جنگ استفاده شود. خدمات مشاورهای و حمایتی: ارائه مشاوره حقوقی: مصدومین جنگ ممکن است به مشاوره حقوقی نیاز داشته باشند تا بتوانند حقوق قانونی خود را پیگیری کنند. ارائه مشاوره شغلی: مصدومین جنگ ممکن است به مشاوره شغلی نیاز داشته باشند تا بتوانند شغل مناسبی پیدا کنند یا مهارتهای خود را ارتقا دهند. ارائه مشاوره مالی: مصدومین جنگ ممکن است به مشاوره مالی نیاز داشته باشند تا بتوانند مشکلات مالی خود را مدیریت کنند. تشکیل گروههای حمایتی: تشکیل گروههای حمایتی، به مصدومین جنگ فرصت میدهد تا با افراد دیگری که تجربیات مشابهی دارند، ارتباط برقرار کنند و از حمایت یکدیگر بهرهمند شوند. خدمات توانبخشی: ارائه خدمات توانبخشی جسمی: مصدومین جنگ ممکن است به خدمات توانبخشی جسمی (مانند فیزیوتراپی و کاردرمانی) نیاز داشته باشند تا بتوانند عملکرد جسمی خود را بهبود بخشند.