یکم مهر ماه ، زنگ مدرسهها دوباره به صدا درمیآید.
بچهها با کیفهایشان برمیگردند، دفترهای تازه باز میشوند و اسمها یکییکی خوانده میشوند.
اما بعضی اسمها، دیگر جوابی ندارند.
نه دیر کردهاند،
نه خواب ماندهاند،
نه قرار است فردا بیایند.
جای بعضی بچهها، بهجای نیمکت، خاک مانده است.
اول مهر که رسید،
اگر اسمشان را خواندید،
برایشان غیبت نزنید…
آنها غایب نیستند.
آنها دیگر نیستند.