هربرت اسپنسر (Herbert Spencer)، فیلسوف و نظریهپرداز انگلیسی (۱۸۲۰–۱۹۰۳)، یکی از مؤثرترین متفکران دوران ویکتوریایی است که مفاهیم تکامل، نظم طبیعی، و پیشرفت را به فلسفه، جامعهشناسی و علوم انسانی وارد کرد. او را میتوان نمایندهی برجستهی فلسفهی تکاملی دانست؛ اندیشهای که تلاش میکند همهی پدیدههای انسانی، اخلاقی، اجتماعی، سیاسی و حتی زیباییشناسی را بر پایهی الگوی رشد تدریجی و سازگاری با محیط توضیح دهد.
اسپنسر، اصطلاح معروف "بقای اصلح" (Survival of the Fittest) را پیش از داروین به کار برد و بهشکلی برجسته آن را وارد قلمرو جامعه کرد – گرچه برداشت او با زیستشناسی داروینی تفاوتهایی جدی داشت.