حدود ۲۵۲ میلیون سال پیش، «مرگ بزرگ» بزرگترین انقراض تاریخ زمین رخ داد و بیش از ۸۰ درصد گونه‌ها نابود شدند. شواهد فسیلی نشان می‌دهند گیاهان باقی‌مانده نیز با ناهنجاری‌های ژنتیکی روبه‌رو بودند؛ از جمله گرده‌ها و هاگ‌هایی که به‌طور غیرطبیعی به هم چسبیده بودند. دانشمندان احتمال می‌دهند فوران‌های عظیم آتشفشانی سیبری، با افزایش دما، تخریب لایه اوزون، تابش شدید فرابنفش و انتشار موادی مانند جیوه، به DNA گیاهان آسیب زده باشند. آزمایش‌های جدید نیز ارتباط میان افزایش UV و ناهنجاری گرده‌ها را نشان داده‌اند. این یافته‌ها بیان می‌کنند که انقراض می‌تواند علاوه بر مرگ مستقیم، از طریق آسیب ژنتیکی و نابودی توانایی تولیدمثل نیز رخ دهد.