سوره الطلاق بهظاهر دربارهی مقررات جدایی زناشویی است—قوانینی دقیق و ریزبینانه دربارهی طلاق، نگهداری، عده، و حتی اسکان زن پس از طلاق. اما اگر از این سطح عبور کنیم و از نگاه روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ به آن بنگریم، درمییابیم که سوره الطلاق دربارهی مهارتِ گسستن با آگاهی است؛ دربارهی هنر پایاندادن به آنچه دیگر به روان خدمت نمیکند، بدون رنجهای مضاعف و فروپاشی درونی.
در روان، "طلاق" تنها جدایی یک زوج نیست. بلکه میتواند نماد جدایی از نقاب، وابستگی کهنه، بخشهای ناسالم روان یا رابطههایی باشد که فرد را از خویشتن جدا کردهاند. در تحلیل یونگی، رشد روانی مستلزم آن است که انسان، در زمان مناسب، بتواند با شجاعت و آگاهی، بخشی از خود یا از جهان را که دیگر سودمند نیست، رها کند.