' احتمالا حقیقتش اینه بلد نیستم خوشحال باشم '

سریال ثبت عشق

شین هه‌سان مگه سریال بدم بازی میکنه ؟ :)
این سکانس رو لحظه به لحظه زندگیش کردم و با پوست و خون و استخونم احساسش کردم :)
مطمئنا شماهم همچین حسی رو تجربه کردید، حس تنهایی و گمشدگی.
اینکه وقتی حالتون بده یا نیاز به یکی دارید، کسی‌ام که پیشتون نباشه و خودتون خودتون رو خوب کنید.
این کار واقعا جواب میده و باعث قوی‌تر شدنتون میشه اما دیگه کم‌کم نسبت به متغیر های اطرافتون، کم حس میشید و برای خودتونم سواله که "چرا توی همچین لحظه‌ی مهمی آرومم؟ "
هنوز جوابشو پیدا نکردم با اینکه خیلی وقته دنبالش میگردم.
خب معلومه که همه‌ی ما آدم ها عشق و دوست‌داشته شدن میخوایم، هیچ چیز غیر ممکن نیست اما دوست داشته شدن باعث میشه خیلی بیشتر خودمون رو باارزش بدونیم و حتی اگه اشتباهی کردیم بدونیم یه نفر هست که سرزنشمون نمیکنه .
شما جواب یا دلیلی واسش دارید ؟
یه کاری که نباید بکنیم و اصلا حتی ذره‌ای مفید نیست
خودخوریه !
مشکلی براتون پیش میاد چرا باید همه چیز رو داخل خودتون نگه دارید و به کسی چیزی نگید ؟!
فکر کنید یه لیوان رو تا لبه پر از آب میکنید، آب از لیوان سر ریز میشه درسته ؟ حالا فکر کنید شمام یه لیوانید، اگه زیادی آب ریخته بشه حتی ناخواسته سرریز میشه و راستشو بخوایید هیچکس تحمل اینو نداره که حرفاشو بخوره و به هیچکس نگه.
وقتی به کسی میگید، اون غم رو شریک میشید و دیگه کمتر اذیتتون میکنه و حداقل میدونید یه نفر هست که از ناراحتی شما خبر داره !
توصیه من به شما اینه که اگه مشکلی دارید و میخواید با کسی شریکش بشید، با یه آدم دور ازخودتون شریکش بشید چون حداقلش میدونید بهتون نزدیک نیست و باعث ازارتون نمیشه :)
تا این لحظه صاحبخونه مشاور بودم! خدا یارو نگه دار همخونه‌اییا =)