فاطیمای عزیزمون... مدت های بسیاریست که ما با وجود هنر و زیبایی سرشارت به عمق پیشرفت و توانایی رسیدیم... و حال تو سرچشمه ی زیبایی ما شدی.... اکنون که زیبایی پروانگیت به تاریکی سپرده شده، گویی همه ی ما دیوانه وار و مجنون گونه میخواهیم آرام جایمان را به آرامش برسانیم... با وجود بودن و نبودن های گاه به گاهت، همیشه به یادت بودیم و از صمیم قلبمان تو را عاشقانه دوست میداریم... اندوه شدیدی که دچار آن شده ای بسیار دردناک و تحمل ناپذیر است... و ما نمیتوانیم در این فراق آنگونه که باید و شاید شریک غم تو باشیم... لکن ما را هم شریک و همدم لحظه های سوزناک قلب خود بدان و همدردی ما را پذیرا باش... همچنان هیچوقت تو را به فراموشی نمیسپاریم زیرا جایت را در گوشه کنار قلب خود خالی نموده ایم... خداوند به شما صبر دهد و آرامش روزها و شب های بی یارتان شود. خدا نیز همین حوالیست... از طرف خانواده ی نماشا ❤️