درون تاریک من...
جاییست که هرگز کسی را به تماشا دعوت نکرد
نه از ترسِ قضاوت!
فقط بعضی ویرانیها تماشاگر نمیخواهند!!
آنجا هنوز تکههایی از من زندگی میکنند که دنیا هیچوقت فرصتِ شناختنشان را نداشت. شاید به همین خاطر است که گاهی میانِ شلوغترین روزها، دلتنگِ خودم میشوم.
و عجیب است...
آدم گاهی نه به دنبالِ نور، که فقط به دنبالِ کسیست که
از تاریکیاش نترسد...
از بی احساسی اش فرار نکند...
مرا پیدا کن
از تاریکترین تاریکِ ، درونِ من
16:32