آرتور شوپنهاور (1788-1860)، فیلسوف آلمانی، یکی از تأثیرگذارترین متفکران در فلسفهی بدبینی (Pessimism) و ارادهگرایی (Voluntarism) بود. او بر این باور بود که جهان، تحت سلطهی نیرویی کور به نام "اراده" است و انسانها بهطور مداوم در رنج و نارضایتی به سر میبرند. شوپنهاور برخلاف ایدئالیسم خوشبینانهی هگل و کانت، استدلال کرد که زندگی ذاتاً دردناک و بیمعناست، اما انسان میتواند از طریق هنر، فلسفه، اخلاق و رهایی از امیال، به آرامش برسد.