فرزند اول معمولاً اولین تجربهی پدر و مادر در والدگری است و از ابتدا مورد توجه ویژه قرار دارد. این توجه زیاد، هم میتواند باعث احساس ارزشمندی شود و هم ممکن است باعث شود که فرزند اول همیشه احساس کند که باید “کامل” باشد. بهمرور، با به دنیا آمدن فرزندان دیگر، نقش فرزند اول تغییر میکند و او ممکن است احساس کند که مسئولیت بیشتری بر دوشش گذاشته شده است. این شرایط میتواند باعث شکلگیری سایههایی مانند ترس از شکست، احساس وظیفهی بیشازحد، سرکوب نیازهای شخصی، یا احساس کنار گذاشتهشدن شود.