سوره النبأ (خبر بزرگ)، یکی از سورههایی است که با ضرباهنگی کوبنده آغاز میشود و با تصاویری شگفتانگیز از فروپاشی نظم آشنا و آغاز یک وضعیت نو ادامه مییابد. اما در تحلیل روانشناسی تحلیلی کارل گوستاو یونگ، این سوره صرفاً درباره یک رویداد بیرونی (قیامت) نیست، بلکه بازنمایی لحظهای درونروانی است که در آن ایگو دیگر نمیتواند واقعیت را نادیده بگیرد.
در نگاه یونگی، «نبأ العظیم» – خبر بزرگ – همان لحظه آگاهی است: لحظهای که حقیقتی از ناخودآگاه به سطح روان میرسد، انکار را متوقف میکند، و انسان را ناگزیر از نگاهکردن به خویشتن میسازد.