عیبی نداره که در زندگیم
از کسی که عاشقشم بترسم؟
باید حتما همدیگرو میدیدم؟
جوابی براش ندارم
با این زخمی که گذاشتی چطوری زندگی کنم؟
میشه بهت بگم دوست دارم؟
با اینکه چندین بار ترکت کردم
دوباره از تو پُر شدم
مهم نیست چقدر سعی کنم
تو رو مثل یه درد لاعلاج از بین ببرم
عشق تو به همه ی جای بدنم سرایت کرده
نمیتونم جلوی پخش شدن این عشق به درونمُ بگیرم
نمی تونم یه قدم دیگه بردارم
احساس خفگی می کنم
این آخرین شبی بود که تو رو درآغوش گرفتم
می تونیم بگیم این عشق دیگه گذشته؟
اون لبخند شادی که
از چشمات درخشید
منو در زمان منجمد کرده
دیگه نمی تونم درد این خاطرات رو تحمل کنم
چون علاجی برای این زخم ها نیست
یعنی روزی میتونم دوست دارم رو به زبون بیارم؟
هر چندبار که رهات کنم
بازم فقط تو رو در وجودم حس می کنم
مهم نیست چقدر تلاش کنم تو رو از بین ببرم
تو مثل یه بیماری لاعلاج
در تمام وجودم سرایت کردی و پخش شدی
توی همون خیابون قدم گذاشتم
و مثل خاطرات گمشده ی اون روز، جلوی در می بینمت
اگه تو هم توی زمان گم شدی
خواهش می کنم حرکت نکن و منو فراموش نکن
زمان متوقف شده دوباره با تو به حرکت در میاد
یعنی می تونم بهت بگم دوست دارم؟
مهم نیست چقدر تو رو از خودم دور کنم
هنوزم از تو پر شدم
مهم نیست چقدر سعی کنم
تو رو مثل یه بیماری لاعلاج از بین ببرم
عشق تو به همه ی جای بدنم سرایت کرده
بهای از بین بردن رابطمون
می تونم تو رو به اندازه ای که درد میکشم بغل کنم؟
به خاطر اینکه دوست دارم
و هیچ روزی نبوده که دوست نداشته باشم
به خاطر دوست داشتن تو
و هیچ روزی نبوده که دوست نداشنه باشم