sub by kianaE
اولین چنل واناوان
واناوان بعد از آماده کردن دیبوتشون حالا برگشتن
ما هم با اونا به هرجایی که برن میریم
تیم واناوان گو واقعا به همه جاها رفته
wanna one go!!!!
چیزایی که جاهای دیگه دیده نمیشه
ما چهره واقعی واناو رو نشونتون میدیم
اولین ماموریتی که به واناوان داده میشه تا اولین ریلتی شو خودشون رو شروع کنن
تا ماموریت شروع میشه بحرانای زیادی هم پیش میاد
اگه پارتنر ها از دست هم عصبانی بشن طناب کوتاه میشه
مشکلات واناوان از اول ماموریت شروع میشه
واناوان باید در مقابل تمام سختی هایی که به وجود میاد بایسته
آیا میتونن با موفقیتت ماموریت رو تموم کنن؟؟
تهیه کننده های ملی لطفا مراقب ما باشید
هوانگ مین هیون:توی زمستان ما توی جاده ای بدون پایان ایستاده بودیم
ما اون موقع نمیدونستیم پایان ماجرا این شکلیه
به هر حال همین طور که زمان میگذشت
درباره مسیر غیر قابل پیش بینی برای رسیدن به هدفمون میفهمیدیم
ما رو به تلاش کردن وادار کرد
بعد از گذشت نصف سال
برای اولین بار
با هم موندنمون از هرچیز دیگه ای با ارزش تر شد
یازده پسر به آرزوشون رسیدن
و در آخر نامی که
از طرف تهیه کننده های ملی به ما داده شد واناوانه
روز اولی که واناوان با هم زندگی می کنن
یازده پسری که به واناوان تبدیل شدن
همه باهم زیر یک سقف زندگی می کنن
روز دومی که با هم زندگی کردن
روز سوم چهارم چنجم و ششم که باهم زندگی کردن
روز هفتم
روز هشتم
روز چهاردهم
و روز پونزدهم تا بیست و چهارم که با هم زندگی میکردن
روز دیبوت پیش روشونه
یه روز همینطور که روزهای حیرت آور زندگیمون رو میگذروندیم
یه جیزی رو فراموش کردیم
فضه نگران کنندست
....جاذبه ناشناخته و نامریی
مثله اینکه تسخیر شده باشن..یکی یکی از اتاق بیرون میان
هدف از گذاشتن این بندای قرمز اطراف خونه واناوان چیه؟؟
آلارم امروز:نایانا
یه حس خیلی آشنا.....
این آلارم آماده شده تایاد خاطرات پرودوس 101 رو زنده کنه
روزای واناوان چطوری ادامه پیدا میکنه؟؟به زودی شروع میشه
واناوان گوو!!!
روزی که رویداد طناب های قرمز رخ داد!!(مترجم:چه ادبی شد جمله)
بیست و چهار روز پیش...اولین روز زندگی کردن با هم دیگه
واااو این خیلی بلنده خیلی بلند
بیاین داخل این اولین روز شماست درسته؟؟
به خانه واناوان خوش اومدید
کیم جه هوان:خیلللللی بزرگه
(وااااااو عاشقشم)
اینم خونه واناوان
چطوری این یازده پسر اینجا زندگی میکنن؟؟
اونگ:من واقعا دلم میخواست تو یه خونه پله دار زندگی کنم چون مثل زمین بازی میمونه
خارق العاده
(ترسیدن)
دنیل:یاا خیلی پر سر و صدایی
آره پر سر و صدایی هععععی
اونگ: اوووو رومیو
دنیل: نباید ژولیت باشه؟!!!
اونگ:اووه ژولیت
اونگ:من روماونگ هستم
جی سانگ:من رومسانگ هستم
دنیل: من دنیلت هستم
مین هیون:وااو جای سینک خیلی خوبه
چهرش معرکس
سانگ وون:وااااوووو
سانگ وون::چرا اینجا انقدر دوربین هست!!!
وو جین:اوووو دوربینا زیادن
جی سانگ:حتی توی یخچالم دوربین هسست!!!!
سلاااااام:)
دارم نگاهتون میکنم
دنیل؟چرا این دوربینا اینجان؟؟؟
بگیر منو:)
اونا شوکه شدن
سونگ وون:اینو نگاه کن اینو نگاه کن
دنبام میکنه دنبالم میکنه
خیله خب
فقط به من نگاه کن
جی سانگ:بیا اینجا وایسیم. شروع کن روی آدم بده زوم کن
جی سانگ............ببخشید
جه هوان:دوربینو هیونگ هیونگ
جی سانگ:نمیتونم اینو قبول کنم
جه هوان:وسایل کره ای خیلی خوب کار میکنن
هی اینو نگاه کن بیا هر سه تامون اینجا وایسیم
جه هوان:برو روی اونی که خوشتیپه
ووجین:بله.سلام:)
چهره واناوان منم
جی سانگ:همه اینجا جمع بشین
دنیل:بیاین اتاقامون رو انتخاب کنیم
مشخص کردن جاهای اعضا
جی سانگ:برای یه سال و نیم ما قراره همه با هم زندگی کنیم
پس ما باید هم اتاقی هامون رو انتخاب کنیم
واااااااو
قبل از اینکه انتخاب کنیم من میخوام با این آدم هم اتاقی بشم
دنیل:من!!!..من یه اتاق با ووجین میخوام
ووجین:چراااا
دنیل:چون با لهجه تو راحت ترم
ووجین:من اصلا لهجه نداااارم(باشه بابا باشه)
اما در واقع.......
جی سانگ:دی هوی تو با کی میخوای باشی؟؟
ده وی:من؟
جی سانگ:برا چی میخندی؟
جواب چیه.....؟؟
کوالین:خیله خب
اونگ:اینو دیگه همه میدونن
جیهون:همه میدونن انتخابش c9 باعه جینهیونگه
ده وی و جین یونگ رفیق فابریکن
ده وی:منمیخوام اتاقمو باهاش شریک بشم
جین یونگ:منم دوست دارم
ده وی:من و جی یونگ باهم
جی یونگکمن میخوام تاقمو با جیسانگ هیونگ شریک بشم
جه هوان: اووووو مامان جیسانگ
هوووف....حقیقتا من....
جی یونگ:اون خیلی بهمون توجه میکنه و مراقبمونه
دوستت دارم....مامان
همانند یک مادر
موقع پرودوس 101 جی یونگ به مشکلاتی برخورد
جیسانگ:حالت خوبه؟؟؟
مامان یون.تو به عنوان مادر واناوان شناخته شدی
کوالین:درباره من...من نمیخوام به یه نفر هم اتاق بشم
کوالین:من فقط میخوام با جیهون هیونگ رومیت بشم چون موقع پرودوس 101 هیچ وقت با هم هم اتاق نبودیم
جیهون(به کوالین نگاه میکنه)چون کوالین منو دوست داره
وقتی داشتن دور خونه میچرخیدن و نگاه میکردن
کوالین:اوه ترسیدم.مراقب باش هیونگ
مین هیون:خب با کی نمیخوای هم اتاقی بشی؟؟
کوالین:معذرت میخوام جه هوان هیونگ
شگفت زده شدن
کوالین:ما هممون میدونیم جه هوان هیونگ چقدر سخت کوشه
وو جین:دوستی که همیشه سخت کار میکنه
کوالین: همیشه تمرین خوانندگی میکنه
هرشب کنسرت واناوان با حطور جه هوان برگذار میشه
همیشه همه جا
کوالین:گوشام دیگه درد میکنه
مینهیون: تنها چیزی که من میخوام یه هم اتاقی تمیزه
جه هوان: اون منم
ها ها ها ها
مینهیون: جه هوان...چی؟؟؟
جیسانگ:در واقع هم اتاقی های جه هوان تو دردسر میفتن
جه هوان: چرا چرا
مینهیون: من چندین بار با جه هوان هم اتاقی بودن تو پرودوس 101
جه هوان: اااا هیونگ..چرا اینجوری میگی
جه هوان: حتما باید بگی؟؟؟
مین هیون:موقع ساری ساری من با جه هوان هم اتاق بودم
مینهیون:حتی موقع never و hands on me ما هم اتاقی بودیم
مینهیونکمن واقعا مشکل داشتم
جه هوان: هیونگ چرا همه میکاپت رو پاک کنی فقط برا خواب؟؟
مینهیون: آره مگه تو نمیخوای پاک کنی؟؟؟
جه هوان:خب آره پوستت صدمه میبینه
جه هوان: موهاتم میشوری؟؟
مینهیون:معلومه...اسپری به موهامون زدیم!!!
جه هوان: وااااااو....واقعا؟؟؟
جه هوان دو بار به عنوان هم اتاقی غیر قابل تحمل انتخاب شده
پس...اونی که حه هوان میخواد باهاش هم اتاق بشه کیه؟؟
جه هوان: هرکسی میخواد با من هم اتاقی بشه یه رخ بده
جه هوان من باید خیلی فک کنم....یه لحظه فک کنید
همه از این که به جه هوان نگاه کنن خود داری میکنن(خیلیم دلتون بخواد..بیا خودم هم اتاقیت میشم)
جیسانگ:هیچ کس نگاش نمیکنه
دنیل:چرا همتون ترسناکید:
جه هوان:من یه اتاق با ده وی میخوام
جه هوان: چون ده وی خوشگله
جه هوان:چون ده وی خیلی بامزه و شکلکای کیوت زیاد بلده
ده وی:من و جه هوان یه خورده با هم سختمونه و هنوز نتونستیم خوب همدیگه رو بشناسیم
جه هوان هیونگ یه دفعه ای به من اشاره کرد
جی سانگ:کسی میدونه چجوری هم اتاقی هامون رو انتخاب کنیم
سانگ وون:بیایین با یه روش باحال انجامش بدیم
جی سانگ:بیاین مثل مرحله دوم پرودوس 101انجام بدیم
هنرجوها یکی یکی آهنگگ ها رو انتخاب کردن
و نمیدونستن نفر قبلی چه آهنگی رو انتخاب کرده
جیسانگ:پس بیاین با سنگ کاغذ قیچی نوبتامون رو مشخص کنیم
جیسانگ:بعد نوبت به نوبت اتاقامون رو انتخاب کنیم
مینهیون:بیاین سنگ کاغذ قیچی بازی کنیم
سانگ وون:کی نفر اوله؟
جین یونگ:من
سانگ وون:خب بیاین شروع کنیم
جین یونگ:کچا برم؟؟؟؟
اتاق بزرگنر دستشویی و اتاق لباس داره و به اندازه پنج نفر جا داره
اتاق سه یه اتاق راحت و کوچیکه
جین یونگ:اینجا رو انتخاب می کنم
جینیونگ اتاق شماره یک رو انتخاب رو کرد
وو جین:حالا نوبت منه
دنیل:مواظب پله ها باش
جه هوان تو اول برو منم دنبالت میم(منظورش اینکه هم اتاقی میشیم)
ووجین:من منتظرتم
وو جین: اتاقی که میخوام
کوالین: همین. انتخاب کنم؟؟؟
کوالین:فقط اینجا میخوابم
دنیل: بعدی ..شمایی مینهیون هیونگ
مین هیون:جه هوان..من منتظرت میمونم
مینهیون: جه هواااااااان....
مینهیون:چرا هیچ کس اینجا رو انتخاب نکرده؟؟؟
ترکیبی از اعضای تمیز در واناوان
بلاخره نوبت جه هوان میشه
جه وان: انتخاب من......
کوالین: هیونگ جفتمون اینجا جا نمیشیم برو یه جا دیگه قایم شو
مینهیون: جه هوان نمیاد اینجا نه؟؟؟
جه هوان:دیگه که انتخواب کردم
مینهیون:من طرز زندگی کردن تو رو عوض میکنم
من بهش کمک میکنم
تا اون بتونه یه اندازه من تمیز باشه
اگه تا یه سال و نیم بعد جه هوان همچین آدمی نشه
چهرم رو از دست میدم(منم نفهمیدم چی میگه)
جیسانگ: من اینجا رو دوست دارم
جیهون:ترسیدم...چه خبره!!!
جی سانگ :چرا اینجا هیچ کس نیست؟؟
ده وی: اینجا بهتره ؟؟
ده وی: هیچ کس اینجا نیست؟؟
خوش آمد گویی وحشی:)
کسی میدونه چرا اینا اینجورین؟؟
دنیل و جیهون کدوم اتاق رو انتخاب میکنن؟؟
اوه اوه ترسیدم
اونگ:من اصلا نترسودمت ..خودت ترسیدی
دنیل: من عاشق اتاقمونم
مینهیون: خب پس ما پنج نفر تو این اتاقیم؟؟
اونگ: الان ساعت چنده؟؟
وو جین: ما تازه رسیدیم اینجا
وقتشه چمدون ها رو باز کنیم....
اونگ: میخوایم بفهمیم تویه چمدونای اعضا چیا هست
اونگ: الان وقتشه نشون بدید با خودتون چیا آوردید
سونگ وون:منچ چیز زیادی با خودم نیاوردم
اونگ: این چیه؟؟
سونگ وون:تستر
اونگ: درباره ایت تستر توضیح بده:/
سونگ وون:اگه صبحا بتونیم نون تست با شیر خوریم عالی میشه
من جلوگیری کننده از جوش آوردم
اونگ: چی هست؟؟
سونگ وون: از جوش زدن جلو گیری میکنه
جیهون: چیه چیه؟؟
اونگ: حالا ما چمدون جیهون رو اول چک میکنیم
مینهیون: نگا به چمدونش بکنید...دقیقا مثل جیهونه
سبز و زرد و قرمز...رنگارنگ
لباس پوشیدن جیهون موضوع مطرحی توی پرودوس 101 بود
و رنگ خاص و مورد علاقش.. صورتی
اونگ: رنگ صورتی برای تو چه معنی میده؟؟
جیهون: این رنگ به معنی زندگی منه
چون من رنگ صورتی دوست دارم یه بار تصمیم گرفتم لباس زیر صورتی بخرم
اونگ:نه..نه. الان لباس زیرت صورتیه؟؟
جیهون: الان..معلومه صورتی پوشیدم
مینهیون: واقعا!!!؟؟
جیهون: داشتم شوخی میکردم
بعدی چمدون ووجینه
اونگ: این چیه؟؟
مینهیون: این یه ماساژور الکترومغناطیسیه
وقتی عضله هات گرفته باشه استفاده میکنی
جیهون:الکترومغناطیس برای بدن بد نیست؟؟
جیهون:این الکترومغناطیس نیست!
ووجین:اینجا نوشته
مینهیون:ادیت ادیت کنید این قسمت رو
اونگ:خب الآن امتحانش میکنیم
این چسبه؟؟
ووجین:اول قدرت پنج
جیهوون:این بیشترین قدرته؟؟
ووجین:الان از قدرت ورزیدن استفاده میکنم
جیهون:وایسا یه لحظه.وایسا .وایسا
جه هوان: قبل از اینکه چمدونم رو باز کنم میخوام همه اینجا باشن
اونگ:جه هوان میخواد هممون اینجا باشیم
جه هوان:دوستااان این هدیه من به شماست
جه هوان:من بیخیال لباسام شدم
ممنون
جه هوان:من بیخیااااااال همه لباسام شدددم
جه هوان:تازگی ما خیلی سخت کار کردیم
ویتامین به عنوان یه جایزه برای تامین ویتامین اط دست رفتشون هدیه خوبیه
ده وی:اینو توی داروخونه ها میفروشن
جه هوان:یه لحظه من میخوام به مینهیون هیونگ غذا بدم
جیسانگ:این روزیه که من هیچوقت فراموش نمیکنم...دیدن این که جه هوان دستاشو شست
جیسانگ:امشب شب اولمونه
جیسانگ:چون تو یه خونه خوب زندگی میکنیم الان احساس خوبی داریم
بیاین تو این خونه با شادی و خوشحالی زندگی کنیم
جه هوان: یه چشمک بزن
مینهیون:ممکنه بدنامون خسته باشه>>ولی ذهنامون شاده
دنیل:من واقعا دلم میخواد البوممون رو ضبط کنیم
جیسانگ:آلبوممون؟؟
دنیل:اوهوم..خیلی دلم میخواد برقصم
جی سانگ:جالب به نظر میرسه
اونگ:واااو من میتونم زندگی کردن تو همچین خونه ای رو تجربه کنم
ووجین:من نگرانم ولی بی صبرانه منتظر آلبومم
جه هوان:من نمیتونم صبر کنم برای گذروندن روزای باحال بعدی
مینهیون:اینکه ما یازده نفرمون توی یه خونه زندگی میکنیم این حسو بهم میده که الان واقعا یکی از اعضا واناوانم
جین یونگ:چیزای جدید و جالب منو خوشحال کردن
ده وی:چون ما یازده نفر از کمپانی های مختلفیم هنوز همدیگه رو خوب نمیشناسیم و راه زیادی برای شناختن همدیگه داریم
جی سانگ:ت.ی یه سال و نیم آینده من دلم میخواد صمیمیتمون رو نشون بدم
کوالین:ما یه تیم خواننده خوب میسازیم
جیهون:من دوست دارم زودتر کارمون رو شروع کنم
سانگ وو:به نظر میرسه ما خیلی شاد باشیم
دنیل: برای یه سال و نیم آینده ما قراره لذت هم تیمی بودن رو با هم داشته باشیم
دنیل:یه خورده نگرانم..ولی به نظر میرسه ما کارمون رو به خوبی انجام میدیم
اولین روز برنامه برا ی ضبط آلبوم شروع میشه
واناوان مدل یونیفرم میشن
مدل یونیفرم بودن مثل گروهی ویکس .اکسو . سوپر جونیور نشونه سوپر گروه خواننده بودنه
کوالین عضویه که بلند ترین پاها رو داره
طول پاهاش 44 اینچه
جی سانگ:44ینچ تا شونه های من میاد
کوالین:بقیه هیونگا چی؟
جی سانگ:اونا تقریبا 30 اینچه پاهاشون
کوالین:هیونگ بیا دفعه بعدی باهم یاجا بازی کنیم
چون الان لباس یه جور پوشیدیم مثله همیم
جیسانگ:بیا فقط مثل همیشه(منظورش با رعایت گچکوچیک و بزرگتریه)حرف بزنیم
کواالین:فقط یه بار
ببا کی میخوای غیر رسمی حرف بزنی؟؟؟
کوالین: سونگ وون هیونگ
کوالین:سلام بچه ها
این چه وضعیه؟؟
ده وی:چون ما یه یونیفورم پوشیدیم هممون هم سن هستیم
کوالین:اونگ سانگ وو
سونگ وون..آاا
مینهیون:کوالین آب رو بده
کوالین:باشه
جیسانگ:غذا خوردی؟؟
کوالین:نه
دوباره موقع عکس برداری میشه
واناوان به سختی تلاش میکنن
شعار رسمی واناوان چجوری به وجود اومد؟؟/
ااتاق جلسات واناوان
جیسانگ:ما باید شعار گروهمون رو بسازیم
نظرتون رو بگید
مینهیون:برای یه گروه تازه کار شعار خیلی مهمه
اگه شعارمون جالب و خاص باشه اونوقت بقیه راحت به یاد تیممون میفتن
شعار معرفی کننده گروه آیدل هاست
کوالین:خیلی سخته
اونگ: من میخوام بنوشم؟؟؟
اگه میخوای بیای به من پول بده!!!؟؟
سونگ وو:اون یکی اون یکی
من معنیشو دوست دارم
دنیل:چیزی که میخوام انجام بدم..واناوانه
جیهوون:چیزی که تهیه کننده های ملی میخوان انجام بدن ..داشتن ماهاست
سونگ وو:خوبه نه؟؟
مینهیون:یاد ما میفتن
و همینط.ر کسایی که مارو دوست دارن یکی میکنه
حرکت هم مهمه
جیسانگ:بییاین امتحانش کنیم
مینهیون:یه دفعه ای نگران شدم
اونگ:الان مثل یه لیدر شدی
جیهون:خیله خب خیله خب
ساعت شیش واناوان هنوز خوابن
خواب عمیق عمیق
همون موقع چند نفر دارن میان توی خونه
طناب های قرمز دور تا دور خونه هستن
هدف از گذاشتن این طنابای قرمز چیه؟؟
سونگ وون:اینا چیه؟؟
آهنگ نایانا باعث میشه ناخود آگاه برقصن
بعد از دیدن قیافه های همدیگه.....
اونگ:موضوع چیه؟
دنیل هنوز نمیتونه چشماشو باز کنه
کوالین:هیونگ چه خبره
مینهیون:نمیدونم.ماهم که پاشدیم اینجا این شکلی بود
جه هوانکهیونگ این چیه؟؟
وسط اتاق نشیمن جعبه عجیبی هست
جیسانگ میبازه
بعدی ووجین...چون جالب نبودمیبازه
اونگ:من اینو قبلا انجام دادم...نگاه کنید
تویه جعبه کارتیه که ماموریت واناوان رو مشخص میکنه
قانون یک: کاپل ها انتخاب شدن تا برای یک روز با هم باشن
قانون 2:اگه از دست هم عصبانی بشن طناب کوتاه تر میشه و کاپلی طنابشون کوتاه تره تنبیه میشن
قانون سه : گروهی که ظنابشون بیشترین طول رو داشته باشه جایزه میگیرن
قانون چهار:ماموریت اط همین الان شروع میشه
جیسانگ:طول طناب خیلی کوتاهه
مینهیون:چطوری یارمون رو پیدا بکنیم
خب الان موقعشه که کاپلایی که تهیه کننده های ملی رو انتخاب کردن معرفی کنیم
با پیدا کردن سر دیگه طناب پارتنر خودتون رو پیدا کنید
نفر اول:جه هوان
دنیل:
جه هوان:من با جیسانگ هیونگ؟؟امکان نداره
اونگ:یکی از ماهاست
دنیل:چرا همینطور داره به اتاق ما نزدیکتر میشه؟؟
جه هوان:انگار دارم با دنیل کاپل میشم
جه هوان:آآآ این اتاق نیست
جیهون:اوه هیونگ چرا اینطرفی میای
کوالین:در اتاق رو ببندیم؟؟
مینهیون:اتاق ماااا!!؟؟
مینهیون:نیا نیا
جه هوان:مینهیون هیونگ..اومدم
جه هوان:این کار سرنوشته شما حتی باهم تو یه اتاقید
جیسانگ:اگه همینجوری ادامه بدن..با هم ازدواج میکنن
جیسانگ :ده وی بیا اینجا
دنیل:بیا اینجا بیا اینجا
مینهیون:حتما ده وی با جین یونگ میفته
جه هوان:نه ده وی میخواد با من باشه
مینهیون:منظورت جیه؟؟
ده وی:انگار پارتنرم نوی این اتاقه
جیهون: نه طناب اینجا میپیچه
ده هوی:هیونگ من اینجا نیستم..خدافظ
ووجین:صبر کنید
جیسانگ:دو تا طناب برای من هست
ووجین:مثله اینکه سه نفر توی یه تیمتن
اونگ:من و ووجین؟؟
اونگ پارک
سونگ وون:کی میخواد پارتنر من بشه؟؟
کوالین: من
سونگ وون:خیله خب منتظر منباش کوالین
جه هوان:مثل اینکه کوالین سونگ وون باهمن..به هم میان(بله!!؟؟؟)
مینهیون:بلندترین و کوتاه ترین
سونگ وون:اومدم/جیسانگ:نه..
جیسان"میشه من نباشم
اونگ:سه نفری بودن خیلی سخته/دنیل:اوهوم
جه هوان:اونا دعواشون میشه..تا شروع کنن دهواشون میشه
سونگ وون:هیونگ من میخوام برم دستشویی بیا اینجا
کی دیکه مونده؟؟
کوالین: من و جیهون هیونگ و اونگ هیونگ و دنیل هیونگ
مینهیون:به نظرم دنیل و اونگ با همن
جه هوان:اونگنیل..اونگنیل
اما اولش اونگنیل هوانگ بودن
واقعا!؟
اوهوم ولی اونا منو بیرون کردن
چرا؟
جه هوان:نمیدونم
جیهون:دنیل هیونگ بیا اینجا
کوالین:اونگ هیونگ من طرفدارتم
اونگ:باشه دارم میام
جه هوان:دنیل بجنب...دنیل و جیهون هم به هم میان
دنیل:کوالین؟؟این چیه؟؟؟خدافظ
دنیل و اونگ باهمن
اونگ:همیشه لبخند بزنید
جه هوان:خوش باشید
جیهون:هیچ وقت برای رسیدن به آرزوتون تسلیم نشید
جیسانگ:موفق باشید
ووجین:خوشحال و سرحال باشید و همیشه با هم باشیم
اونگ:برای کی مینویسی؟؟
دنیل:هیونگ
دنیل:اونگ چکار میکنی؟؟
اونگ:نیل..کار کن:
همه الان کاپلن نه؟
اسم برای تیمتون انتخاب کردین؟؟
چیزی که باید انجام بدین ظطبق برنامتون و چیزایی که میخواستین انجام بدین مشخص کردیم
توی جلسه واناوان
کارکنان از واناوان خواستن که بگن چکارایی دوست دارن بکن
بعد از شنیدن نظرای واناوان..اونا رو با برنامشون هماهنگ کردن
این آخرین روز تعطیلاتتون قبل از دیبوت
جیهون:آخرین؟؟
دنیل:آخرین روزی که میتونیم خوش بگذرونیم
اونگ:بیاین تا اونجایی که میتونیم پول خرج کنیم
ده وی:قبل از اینکه به مقصد برسیم بهمون نمیگن که کجا داریم میریم
جه هوان:خوش بگذره
مینهیون:ما کجا میریم؟؟چرا ما آخرین نفریم
مینهیون:میریم خارج از کشور؟؟
مینهیون:میری جزیره جیجو؟؟
جه هوان:من پاسپورتم رو آوردم
مینهیون: منم آوردم
تیم سارانگهه جایی میرین که دوست دارین
تیم سارانگهه تو خونه میمونن
مینهیون:چی؟؟
چی؟؟خونه؟؟
جه هوان یه بار گفته که میخواد تو خونه بمونه
جه هوان:خیلی خول و راحته که لباس راحتی بپوشی تو خونه بشینی و تلوزیون نگاه کنی
و اینکه مینهیون گفت میخواد عادتای جه هوان رو تغییر بده
مینهیون:پون ما میخوایم یه سال و نیم آینده روبا هم زندگی کنیم من میخوام عادتای بد جه هوان رو تغییر بدم
جین یونگ:این خیلی باحاله
ده وی:ما همیشه داریم توی اتاق تمرین.تمرین میکنیم
ده وی:این یه جایزه باحاله
ده وی:فک میکنی داریم کجا میریم؟؟
ده وی:حتما یه جاییه که قبلا بهش اشاره کردیم..کجا؟؟
ده وی:چند وقت منیجر به من گفت که با خودم پاسپورت بیارم
جین یونگ:به منم همینو گفت
ایستگا سینسا؟؟
ترمینال گو ساک؟
یه اتوبوس اونجاست؟؟
داریم از شهر خارج میشیم؟؟
ووجین هیونگ یه بار گفت که میخواد بره بوسان
سونگون:جیسانگ هیونگ به نظرت کجا داریم میریم
جیسانگ:مم فقط میخوام استراحت کنم
ما به تو گفتیم دوست داریم کجا بریم
کجا؟؟
من فقط میخوام تو خونه باشم
من دوست دارم برم پارک یا شهربازی
ووجین:شهربازی رفتن باحاله..از آخرین باری که رفتم شهربازی خیلی وقت میگذره
کارکمد گفت که ما تفریحات معمولی رو داریم
ممکنه که به یه جای شلوغ بریم
جی سانگ : وسط میوندونگ
سونگ وون : احتمالا میونگ دونگه ، اگر دور بزنیم میرسیم به میونگ دونگ
لقب من جهت یاب انسانه
بعد از اینکه یه نگاه به اطراف انداختم ، فهمیدم ممکنه به یوییدو هم برسم
ایلسانم همینطور ، خیلی جاها ممکنه
اگر این راهو ادامه بدیم ، به فرودگاهم میرسیم
جی سانگ : اگر همین راهو ادامه بدیم
[دوتان داریم میریم جزیره ججو]
ووجین : خوک سیاه ×3
[نظرتون راجب سفر بقیه تیم ها چیه؟]
جی سانگ : امروز جینیونگ و ده وی لباس کاپلی پوشیده بودن
کانسپتشون دوستی بامزست؟
ده وی : وااای ، خیلی بامزست ، این چیه؟
جین یونگ : تو بامزه تری~
ووجین : جیهون و گوانلین کجان؟اون دو تا؟
سونگ وون : رابطشون یکم ناجور نیست؟(بهم نمیان)
سونگ وون : قبلا با هم ندیده بودمشون
جی سانگ : گوانلین جیهونو خیلی دوست داره!
گوانلین : هیونگ ، تو سگ ها رو بیشتر دوست داری یا گربه ها رو ؟
جیهون : سگ ها رو گوانلین : منم شیباگا(تلفظش اشتباهه)
جیهون : چی؟!
گوانلین : شیباگوان؟!
جیهون : چی؟!
گوانلین : میدونی ... نه ... نه ... این نیست؟
گوانلین : اه ، قبلا یادش گرفتم ...
جیهون : منظورت شیباگیونه؟(یک نوع سگ ژاپنی)
جیهون : منم دوستشون دارم ، خیلی بامزن~
گوانلین : یکی ازونا میخوام!
[من سگ شیبات میشم!]
گوانلین : باشه باشه من ازت نگهداری میکنم
گوانلین : جیهون ، غذا بخور ~
گوانلین : جیهون آب بخور ~
جیهون : من خیلی گوانلینو دوست دارم گوانلین : منم خیلی جیهون هیونگو دوست دارم
جیهون : ما حتی بوسم داشتیم
جیهون : نمیدونستم که قراره پخش بشه
[یه توضیح کوتاه راجب اون اتفاق]
[قرار بود اگه گوانلین جزو 11 نفر برتر بود من ببوسمش]
که هم من و هم گوانلین جزو 11 نفر بودیم
من فقط میخاستم بغلش کنم و بعد برگردم سر جام
بعد گوانلین بهم گفت : هیونگ کجا میری؟بوسم کن!
گوانلین چطور اینجا بوست کنم؟~
ولی هیونگ باید به قولت عمل کنی
منم بوسش کردم
ولی ظاهرا خیلی عکس و ویدیو ازش پخش شده
گوانلین : با جیهون هیونگ همه چی خوبه به خاطر همینم وقتایی که با همیم رو دوست دارم
گوانلین : گروه ما 11 نفرست
گوانلین : تو ماشین همه کنار ما حرف میزدن
جیهون : درسته
گوانلین : فقط ما دوتا خواب بودیم
جیهون : نمیدونم چطوری میتونن انقدر حرف بزنن
جیهون : خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم
گوانلین : مخصوصا سانگ وون هیونگ
سانگ وون : از بس حرف زدم خسته شدم
[یکم استراحت میکنن تا بعدا به مکالماتشون ادامه بدن]
جیهون : بقیه ی هیونگا کجان؟
گوانلین : دنیل هیونگ و سونگ وون هیونگ
جیهون : اونگ نیل!
گوانلین : به نظر میرسه رفتن یه جایی که
گوانلین : مخصوص بزرگسالانه (افراد بالای 20 سال)
گوانلین : چون هردوتاشون بزرگسالن
دنیل : حالا که امدیم بیرون خیلی کارها هست که میخوام انجام بدم
اونگ: الان پیاده شیم؟
دنیل : از پنجره بپریم بیرون
اونگ : من میخوام سوار مترو شم
دنیل : منم میخام از وسایل نقلیه عمومی استفاده کنم
اونگ : من در زمان produce 101 یه بار از مترو استفاده کردم
میخواستم ببینم کسی منو میشناسه یا نه
ولی هیچکس ...
دنیل : منم همینطور ، هیچکس من رو نمیشناخت
[اعضای واناوان چون بعد از produce 101
برنامه کاری گیج کننده ای داشتن نتونستن زیاد فقط آزاد داشته باشن]
[به خاطر همین بیشترین چیزی که میخوان اینه که برن بیرون]
اونگ : هرچند بعضیا میخواستن توی خونه بمونن
[کی؟]
[اون منم!]
جه هوان : هیونگ ، آروم باش ، آروم !
[تقریبا آرومه!]
مینهیون : خب ، امروز آخرین روز تعطیلمونه ...
جه هوان : ما هم میخواهیم بریم بیرون مینهیون : ما واقعا میخواهیم بریم بیرون
مینهیون : از وقتی امدیم اینجا فقط رفتیم سوپر مارکت
جه هوان : چطوره کارهایی رو انجام بدیم که در حالت عادی نمیتونیم؟
مینهیون : چی مثلا؟
جه هوان : فیلم بزرگسالانه تماشا کنیم(+18)
جه هوان : چطوره پشه بگیریم؟
مینهیون : واقعا هیچکاری نمیشه کرد
جه هوان : بیا پشه بگیریم ، باشه؟
پشه بگیریم؟!
جه هوان : همین الان دو تا اینجا بود ...
جه هوان : داشتم فکر میکردم : بیا از هوای بیرون لذت ببریم
مینهیون : چون همش توی خونه ایم ، خسته کننده است
مینهیون : توی خونه ، واقعا هیچکاری نمیشه کرد ...
مینهیون : این بازی رو امتحان کردی؟
مینهیون : آهنگمون اینجا هست فک کنم آهنگ Never باشه
[بازی که باهاش حوصلتون سر نمیره]
جه هوان : خوبه خوبه اوووو!
جه هوان : چند امتیاز ؟
مینهیون : من حتی در طول produce 101 هم A نگرفتم
کارمند : خب ...
ساعت 3 بعد از ظهر قراره یه سری مهمون بیاد
مینهیون : چی؟
کارمند : حالا برای خوشامد گوییشون اماده شین
مینهیون : چی ، این که خیلی خسته کننده است!
جه هوان : این آخرین روز بیکاریمونه ...
نکته مهم اینه که مهمونامون چه کسایی میتونن باشن
[یکم بعد تر ]
[ مهمانانی که به خوابگاه واناوان میان]
[انها کی ان؟]
مینهیون : خب اول باید تمیزکاری کنیم
جه هوان : درسته ، باید خونه رو تمیز کنیم و غذا هم آماده کنیم
مینهیون : اگر قرار باشه غذا بپزیم ، پس باید بریم سوپر مارکت خرید کنیم
باید بریم بیرون
جه هوان : معلومه ، هیونگ
به خاطر همین هم ...
[بالاخره انها هم میتونن برن بیرون ؟]
کارکنا همه چیز رو اماده کردن و گذاشتن داخل یخچال
[بگین که همش دروغه ...]
[میرن یخچالو چک کنن]
مینهیون : حتی پیاز هم هست
جه هوان : همه شونو بیاریم بیرون؟
[با سرنوشت تلخشون مواجه میشن]
جه هوان : هیونگ بیا هیچکار نکنیم
[فقط بلده بخنده]
جه هوان : نه تمیز کنیم ، نه آشپزی کنیم
مینهیون : [بعدش که مهمونا امدن] اوه ، اومدین؟
جه هوان : اگر I.O.I بیان خیلی خوب میشه
مینهیون : جه هوان ، دست از خیال پردازی بردار
مینهیون : فکر میکنم هیون بین قراره بیاد
جه هوان : اه ، چرا هیون بین باید بیاد اینجا؟
جه هوان : فک کن بیاد اینجا IKYK برقصه
جه هوان : هیونگ وقت داریم؟
مینهیون : بیا اینا دوباره بزاریم تو یخچال
جه هوان : برشون گردونیم؟
مینهیون : بیا اول اینا رو برگردونیم
بعدش تمیز کنیم!
جه هوان : اول تمیز میکنیم؟
[مرحله اول : گرد و خاک رو با جارو برقی تمیز میکنن]
مینهیون : جه هوان برام یه چوب گردگیری بیار
جه هوان : چی؟
جه هوان : به خاطر این طنابه سخته بخوام برم اینور اونور
مینهیون : جه هوان بیا تو انجامش بده
مینهیون : اینجا رو ببین ، پر از گرد و خاکه
مینهیون : چون اینجا غذا میخوریم
مینهیون : اینطوری نه ! هی !
مینهیون : چرا شوتش کردی اون زیر؟
کارمند : مینهیون ، الان عصبانی شدی؟
[قانون مسابقه: اگر از دست هم عصبانی بشید ، طناب کوتاه تر میشه !]
مینهیون : نه اینطور نیست ، اینطوری نیست!
من فقط نظرمو بیان کردم
[اولین اخطار تیم سارانگهه]
مینهیون : تو نباید خوشحال باشی ! ما یه تیمیم
جه هوان : هیونگ ، به خاطر همینم نباید عصبانی بشی...
[آموزش نحوه صحیح تمیز کردن]
مینهیون : ای ، دستم ...
[#این-یعنی-صبر، هیونگ جه هوانو خیلی دوست داره]
جه هوان : پیشبند پیشبند
مینهیون : هیونگ برات میبندتش
مینهیون : الان ازین استفاده نمی کنیم
کارمند : به نظر میرسه عصبانی شدی؟
مینهیون : نه اصلا
کارمند : در هر حال ، این عصبانیت محسوب میشه
مینهیون : پس من چطوری میتونم احساساتمو منتقل کنم؟
جه هوان : هیونگ یه چیزی به ذهنم رسید
جه هوان : میتونیم اینطوری ازش استفاده کنیم
جه هوان : باشه ؟ باشه ؟
مینهیون : خوبه ، خوبه
مینهیون : عاشقتم
جه هوان، بیا بار امتحانش کنیم
چی رو؟
[مرحله دوم ، از چوب گردگیری استفاده میکنن]
اوه؟این چیه؟
اوووه ، ایول
میخوای امتحان کنی؟
[ترکیبی از چوب گردگیری و دمپایی ]
جه هوان : اوووه عالیه
بقیه چیکار میکنن؟
مینهیون : به نظر میرسه ده وی و جینیونگ رفته باشن شهر بازی
جه هوان : منم همینطور فکر میکنم
مینهیون : اونا حتی لباس ست هم پوشیده بودن
جه هوان : امیدوارم رفته باشن
جه هوان : شهربازی اونوقت تو این هوا براشون میشه پارک آبی
ده وی : اینجا ایستگاه گانگنام نیست؟
ده وی : درسته ، اینجا گانگنامه!
ده وی : چی؟! ما الان ایستگاه گانگنامیم ؟
[ماموریت تیم سودو از اینجا شروع میشه]
الان ، تیم ده وی و جینیونگ ماموریت " بازی بعد از مدرسه " رو شروع میکنن
ده وی : من واقعا عاشق واناوان گو ام!
جینیونگ :اوکی!
[ده وی و جینیونگ کجا میخوان برن؟]
[بازی × 100]
[تیم سودو به محل مورد نظرشون رسیدن]
جینیونگ : خیلی نگرانم
ده وی : بعد از تموم شدن produce 101 این اولین باریه که اومدیم بیرون
[یه جای عالی برای کسایی که میخوان بازی کنن]
[ده وی بسکتبال رو انتخاب کرد]
جین یونگ بیا مسابقه بدیم
ده وی : من توی این بازی خیلی خوبم!
[ده وی در برابر جین یونگ ، کی میبره؟]
جین یونگ : اه نه ، مال من تموم شد!
[ده وی بازی بسکتبال رو برد]
جین یونگ : این چطوره؟
ده وی : من نمیتونم اینو انجام بدم ...
[8891 امتیاز ، یه امتیاز غیر منتظره]
جین یونگ : امتحانش کن ! امتحانش کن! از دست چپت استفاده کن
جین یونگ : امتحانش کن
ده وی : چطوری باید انجامش بدم؟
جین یونگ : فقط مستقیم ضربه بزنه
[دست ازشمندم...]
جین یونگ : باید بزنی اینجا
[هیونگ ، کمکم کن بلند شم]
[نمیتونه احساساتشو کنترل کنه] نه ، نه ، هی!
کارمند : اووه؟ اوووه؟
ده وی : من اصلا عصبانی نشدم
[بیا فرار کنیم]
دنیل : ایستگاه سئول ؟
دنیل : داریم میریم بوسان؟
اونگ : اینجا ! همونجاییه که تو بودی
دنیل : وقتی در طول produce 101 بهمون استراحت دادن
دنیل : من یه سفر یک روزه به بوسان داشتم
دنیل : اونموقع سونگ وو هیونگ اومد توی ایستگاه دنبالم
اونگ : قبل ازینکه دنیل برسه
اونگ : بهش گفتم خبر اینکه داری میرسی ایستگاه سئول توی اینترنت پخش شده
و بهش دروغ گفتم که خیلی از طرفدارها اینجا منتظرشن
دنیل : و منم باور کردم
دنیل : ولی بعد دیدم که هیچکس اینجا نیست ...
اونگ : قراره سوار قطار بشیم؟
دنیل : عاشقشم
دنیل : آااه
ماشین اجاره ای؟
وااااااااای
اونگ : قراره رانندگی کنیم؟
قراره آرزومون برآورده بشه
کارمند : تیم اونگ نیل
شما به محل ماموریتتون رسیدین ، لطفا پیاده شین
دنیل : بالاخره شروع شد!
اونگ : اه واقعا که!
کارمند : الان شما رانندگی میکنین(با ماشین چرخ میزنن و از فضای اطرافشون لذت میبرن)
کارمند : و همینطور میرین به یه رستوران
[سونگ وو که واقعا میخواست رانندگی کنه]
دنیل : سونگ وو هیونگ خیلی رانندگی رو دوست داره
اونگ : وقتی که من روزهای مرخصیم کاری ندارم انجام بدم ، به " رانندگی " فکر میکنم
[سانگ وو معمولا با ماشین مادرش رانندگی میکنه]
[بعدشم فیلم بازی میکنه]
دنیل : میخوام یه رستوران عالی پیدا کنم
دنیل : امروز ، واقعا میخوام پیتزا بخورم
دنیل : اولین باریه که همچین کاری میکنم
دنیل : بهترین و گرونترین مدل ماشین چیه؟
اونگ : چون قراره من رانندگی کنم ... باید تحمل رانندگی من رو داشته باشه
دنیل : اوه ! من اینو دوست دارم
[من عاشق ماشینای بزرگم]
[دستهای نگران] دنیل : ماشین ساندرووف
[کسی که قراره رانندگی کنه منم ...]
[قرارداد ماشین کرایه ای تکمیل شد!]
[حالا وقت پرداخت پوله!]
اونگ : برای اون ، کارکنا
کارکن : اینم قوانینه
این هم ...
[پلاستیک]
اونگ : خیلی بدرد بخوره
دنیل : میتونم یکی دیگه بردارم؟
اونگ : چیزهایی که لازمه
[سونگ وو و دنیل یهویی خیلی برداشتن]
[دنیل ... آرامشتو حفظ کن... پلاستیکه ها !]
دنیل : باشه ، بریم
دنیل : دکمه اشو بزن!
اونگ : یه لحظه صبر کن
[اون یکی]
[ماشینمونو پیدا کردیم]
دنیل : صبر کن
دنیل : الان ، بذار اول سوار شیم ...
اونگ : دارم سوار میشم
[سخت ترین راه سوار شدن ماشین در جهان ]
دنیل : توی ماشین مهم ترین چیز آهنگه
دنیل : میخواستم باحال باشم ولی موفق نشدم ...
دنیل : چون قراره رانندگی کنی ، بیا اینو در بیاریم
دنیل : قانون میگه که باید حین رانندگی اینو در بیاریم
[فقط توی ماشین میتونین بازش کنین]
[وقتی سوار ماشین شدین میتونین درش بیارین]
دنیل : داریم حرکت میکنیم
[باید کمربند ببندیم]
اونگ : ما آدمهای آزادی هستیم!
[مقصد تیم اونگنیل کجاست؟]
[بدون اینکه بدونن کجا دارن میرن خوابیدن]
سونگ وون : اینجا کجاست؟
سونگ وون : (روی تابلو ها)مسیر ایمجین کانگ ، پاجو ، کین تکس و داره
جی سانگ : داریم میریم بازار خرید؟
ووجین : ممکنه!
سونگ وون : اه کیف پولم رو نیاوردم ... آااه درسته!
جی سانگ : امروز تمام خرج هامون با ام نته!
سونگ وون : چون توی لاین پنجمیم
ووجین :چه جهت یابیی!
[وون به جهت یابیش ادامه میده]
[جهت یاب وون بالاخره فهمید که دادن کجا میرن؟!]
سونگ وون ؛ اگر از همین راه بریم ، میرسیم به خونه ی من
جی سانگ : خونه ی تو؟
[متولد ایلسان]
جی سانگ : ما که قرار نیست بریم خونه تو؟!
سونگ وون : اونجا واقعا هیچکار نمیشه کرد
[صحنه های آشنا ...]
ووجین : این صحنه مثل همون صحنه ی پیام ویدیویی پدربزرگ سونگ وونه
[پیام های دلگرم کننده ای از طرف خانواده ها بود]
[همه چیز توی مسیر لحظات احساسی بود که ...]
[پیام ویدیویی پدربزرگ سونگ وون شروع شد]
پدربزرگ : سونگ وون اون نامه رو برای مادربزرگش نوشته بود نه من!
مال من نبود~
پدربزرگ : سونگ وون زود برو سربازی!
[پیام پدربزرگ که باعث شد همه دست از گریه کردن بردارن]
[تور ایلسان گردی همراه با راهنمای تور ها سونگ وون که متولد ایلسانه]
سونگ وون : اینجا هتل 5 ستاره هم داره
جی سانگ : دارن میبرنمون هتل؟!
جی سانگ : توی هتل 5 ستاره غذا بخوریم
سونگ وون : اونجاست ، دیدیش؟
ووجین : پارک آبی؟
سونگ وون : خیلی کارا میشه اینجا کرد
سونگ وون : اینجا پر از غذاهای خوشمزه ست ، میتونیم بریم خرید و یه سینما هم هست
سونگ وون : میخوام برم پایین
سونگ وون : هیونگ ! باور نکردنیه!
[استدیو produce 101 ]
جی سانگ : اولین روزی که همدیگه رو دیدیم
جی سانگ : من بهت گفتم hotshot سونبه
سونگ وون : اگر بپیچیم سمت چپ میرسیم به یه مدرسه ابتدایی
جی سانگ : الان داریم میریم سمت چپ ؟
سونگ وون : درسته
سونگ وون : اونجا هیچی نیست ...
[این چیه ؟ چرا؟]
سونگ وون : این چیه ! چرا اینجا دوربین گذاشتین!؟
[به مزرعه پدربزرگ سونگ وون خوش آمدین!]
[جایی که پدربزرگ منتظر سونگ وونه ...]
چرا داریم میریم... اون مزرعه؟
سونگ وون : مزرعه پدربزرگ...
کارمند : تیم اولکان ، رسیدیم به مقصد
ووجین : کجا؟
کارمند : اگر خواستین با بقیه اعضا ارتباط برقرار کنین
ازین گوشی استفاده کنین
[رسیدیم ولی چرا انقدر پیاده شدن از ماشین سخته ...]
جی سانگ : لطفا از ماشین پیاده بشین
سونگ وون : ما هیچ وقت نگفته بودیم که میخواهیم بیاییم مزرعه ...
کارمند : پیاده شین
ووجین : هیونگ اول من باید برم ، اول من
ووجین : هیونگ اول من باید برم ... [ووجین بیچاره که بین دو تا آجوما گیر کرده]
[خوش امدین ، اولین باره کشاورزی میکنین ، نه ...؟]
جی سانگ : هی آاای!
جی سانگ : [یهویی مهربون شد!] هی بچه ها!
جی سانگ : بیاین نه عصبانی بشیم و ناراحت!
سونگ وون : کی گفته بود میخواد کشاورزی کنه ...؟
کارمند : الان تیم اولکان به محل ماموریتشون به اسم "جایی که خونه دوستمه " رسیدن
جی سانگ : ولی آخه چرا اومدیم اینجا؟
ووجین : کی اینو میخواست؟
سونگ وون : ما اینو نگفتیم ؟
جی سانگ : توی اولین میتینگ؟
سونگ وون : میخواهیم بریم خونه دوستامونو ببینیم
خب هیچکس این حرفو زده بود؟
سونگ وون : هیونگ تو نبودی؟
جی سانگ : یه چیزی تو همین محدوده بود
جی سانگ : بریم مرخصی
کارکن : منظورت خونه ی ده وی بود؟
[لس آنجلس]
[اگر میرفتیم لس آنجلس که عالی بود]
جی سانگ : کی خواست کشاورزی کنه من گفتم میخوام برم خونه ی ده وی تو لس آنجلس
سونگ وون : اون بابابزرگمه!
پدربزرگ : شما واسه چی این شکلین(بهم وصل شدین)؟
پدربزرگ : به خاطر اینه که فرار نکنین؟
سونگ وون : این به خاطر اینه که همه جا با هم باشیم
پدربزرگ : به خاطر همین اینطوری به هم وصل شدین؟
[خیلی عجیبه]
پدربزرگ : شنیدم اومدین اینجا کار کنین؟!
[امروز ، با این وضع که بیشتر از یک متر نمیتونیم از هم فاصله بگیریم کار هم بکنیم؟!]
پدربزرگ : امروز خیلی کار داریم!
سونگ وون : کدوم ... کدوم یکی ...؟
جی سانگ : خیار هم هست ...
پدربزرگ : دنبالم بیاین !
پدربزرگ : اینا رو باید بیرون بکشید
پدربزرگ : اینطوری بکشینشون بیرون و
اول بذارینشون اینجا بعدش همه رو با هم جا به جا کنین
[خیلیم سادست]
ووجین : تا آخر؟
کارهایی که باید امروز انجام بدن 1.نخود فرنگی ها رو بکشن بیرون 2.لوبیا ها رو درو کنن 3.ابزار و تمیز کنن
[10 دقیقه قبل]
جی سانگ : یه چیزی هست که من باید بابتش ازتون عذر خواهی کنم
من خیلی بدشانسم
و کسایی که همراهمن هم بدشانسی میارن
مثلا اگر لباسامو بشورم ، بارون میاد
ووجین : هیونگ همیشه بدشانسه نه؟
هیونگ همیشه اضافه میومد نه؟ * در طول سنجش *
مثلا من ، من رتبه 75 ام بودم ولی یهویی شدم اسب سیاه
[این قسمت ویژه ای از بدشانسیمونه ؟]
سونگ وون : اینجا ، لباسامون ...
پدربزرگ : درسته مال شماست
ووجین : جوراب هامونم در بیاریم؟ سونگ وون : آره
[این تصوری که داشتم نیست!]
به خاطر هوا میخواستم برم خرید
جی سانگ : منم همینطور
پدربزرگ : دستکش ها رو بپوشین بریم کار کنیم
جی سانگ : بیاین اول دستکش بپوشیم
جی سانگ : به نظر باحال میاد
جی سانگ : در حقیقت من الان خیلی خوشحالم
جی سانگ : راستش میخواستم همچین کاری بکنم
سونگ وون : پس ما یه نگاه میندازیم
کارمند : به نظر میرسه که الان اذیت شدی؟
جی سانگ : نه اصلا
ووجین : هیونگ من یادم رفت دستکش بپوشم
سونگ وون : اگه یادت رفته باشه یعنی
[اوه بله]
سونگ وون : هیونگ ، بریم برشون داریم
جی سانگ : اگر ووجین دستکش هاشو جا گذاشته باشه ، ما حتما باهاش میریم که اونا رو برداره
جی سانگ : چون ووجین دستکش هاشو جا گذاشته هر سه تامون باید با هم بریم برشون داریم
سونگ وون : قبلش ، وقتی داشتیم دستکش هامون رو برمیداشتیم
جی سانگ : من باید همراه مال خودم ، ما ووجینم برمیداشتم
پدربزرگ : اینا بکشین بیرون
جی سانگ : چی؟
[فقط بکشیمشون بیرون؟]
سونگ وون : ووجین تو از اونجا شروع کن
جی سانگ : ایول ووجین خیلی خوب بود
[فقط من دارم کار میکنم ... دارم عصبانی میشم ...]
[ووجین ناراحت شد؟]
جی سانگ : پدربزرگ این کار سختو به تنهایی انجام میده
سونگ وون : بقیه تیم ها هم مثل ما کار میکنن مگه نه؟
جی سانگ : به نظر میرسه تم امروز زندگی روستاییه
سونگ وون : غیر ممکنه فقط ما اینطوری کار کنیم
[درسته ، خیلی خوشحالم]
اونگ : من خیلی هیجان دارم
اونگ : من عاشق رانندگیم
چون میتونم هر جا که میخوام برم
دنیل : یه روح آزاد
اونگ : چون به یه جا برای استراحت نیاز داریم
من بیشتر میرم جاهایی مثل کافی شاپ
یه کافی شاپ با جو خوب ، ازین کافی شاپ ها خیلی توی گاپیونگ هست
دنیل : گاپیونگ؟
اونگ : میخوای بری گاپیونگ؟
[یه کافی شاپ بالا قله ی گاپیونگ]
[یه انتخاب فوق العاده برای دیدن منظره زیبای اونجا]
[بریم گاپیونگ!]
[اینه!]
دنیل : به نظرم این آهنگو میشناسم
دنیل : چه روز قشنگی!
دنیل : داریم از آخرین مرخصیمون به خوبی لذت میبریم
ازینکه این فرصتو بهمون دادن خیلی خوشحال و ممنونم
اونگ : درسته منم خیلی ممنونم
دنیل : راستش امروز صبح یکم خسته بودم
دنیل :ولی خیلی باحال بود
[هرگز شما روی خسته ما رو نمیبینین...]
دنیل : این آهنگم خوبه
[با اینکه داریم رانندگی میکنیم ، ولی بیا یکمم بخوریم]
اونگ : من تحت تاثیر قرار گرفتم
دنیل : داریم دبیوت میکنیم
ما سخت کار کردیم
[اون روزها با انتظار آینده گذشت و الان وقت دنبال کردن روهاست ...]
[بیا از امروز لذت ببریم]
دنیل : بیا یکم آهنگ جذاب گوش بدیم؟
دنیل : صداش خیلی خوبه
دنیل : امروز همه چی مثل نقاشی میمونه
دنیل : وقتی داریم کار میکنیم خیلی سخته که همچین حسی داشته باشیم
نمیتونیم به لذت بردن فکر کنیم
اونگ : مثل سفر کاری
[ به خاطر آماده شدن برای آلبوم اون روزا برامون خیلی گیج کننده بود ]
[امروز روزیه که میتونیم آزادانه نفس بکشیم]
دنیل : ازونجایی که نمیدونیم قراره چی بشه ، کیف پولمو در بیارم؟
اونگ : فک کنم فقط یه ماشین رو حساب کردن
دنیل : واقعا؟
کارکن : شما همراه ماشین جلویی هستین؟
[و اما تیم اولکان که تهیه کننده ها خیلی حیرت زدشون کردن]
جی سانگ : سانگ وون
[برای عوض کردن جو بیا یکم مسخره بازی در بیاریم]
[ووجین میره سئول که سر زنش کلاه بزاره]
[هعی خدا]
[ایش ... این]
جی سانگ : عه ووجین تو کی اومدی؟
ووجین : کار کنین ، کار کنین
[مسخره بازی بسه دیگه کار کنین]
جی سانگ : بیاین همشونو بکشیم بیرون وگرنه پدربزرگ باید اینکارا رو بکنه
[آب ترشح شد روی لباسش]
سونگ وون : آااه ! آااااه!
[حالا متوجه موقعیت شد]
[تمرین های نوت اونم وسط مزرعه نخودفرنگی!]
کارمند : خب 20 سانتی متر از طول طنابتون کم میشه
خیلی عصبانی به نظر میرسیدی
کارمند : بنابراین ما طناب رو کوتاه میکنیم
جی سانگ : این خیلی کوتاهه
ووجین : واقعا خیلی کوتاه تر شد
جی سانگ : کل روز باید همینطوری باشیم؟
سونگ وون : حتی ممکنه کوتاه ترم بشه
[اولکان تیم میتونن امروزو به خوبی و خوشی تموم کنن؟]
[تیم لاجی هنوز به مقصدشون نرسیدن]
جیهون : وانابلا ، ما کجا قراره بریم؟ خیلی کنجکاوم
جیهون : به نظر میرسه اینجا منطقه دوبونگو باشه نه؟
جیهون : اولین باریه که میام اینجا
گوانلین : اینجا جای سالمیه خیلی سبزیجات داره
جیهون : سالم؟!
جیهون : به نظر میرسه داریم میریم یه جای خیلی آروم
[به مقصد نزدیک میشویم]
جیهون : ایستگاه ؟
گوانلین : ایستگاه؟
کارمند : جیهون و گوانلین لطفا پیاده شین
[چرا ما الان نزدیک قرارگاه سربازاییم...؟]
کارمند : تا حالا برنامه " مرد واقعی " رو تماشا کردین؟
گوانلین : چی؟!
گوانلین : [به گوشهاش شک میکنه ] الان چی گفتن؟!
[اگر "مرد واقعی " محل سربازی باشه پس ...]
[گلوله و تفنگ هم هست!]
[و تمرین های سخت]
[به علاوه یه مربی وحشتناک؟!]
[به خاطر موقعیت باورنکردنی به لکنت افتاد]
جیهون : ما عضوی از ارتش میشیم و تحت تمرین های سخت قرار میگیریم
[تمرین های سربازی]
کارمند : از الان تیم لاجی
[تیم لاجی چه ماموریتی دارن؟]
[تیم سارانگهه دارن خونه رو تمیز میکنن]
[قهرمان تمیز کاری ، کیم جه هوان 22 ساله]
مینهیون : تمیز کن ، تمیز کن
مینهیون : صبر کن صبر کن پاهام خیس میشن اینطوری
مینهیون : چاره ی دیگه نداریم چون زمین خیسه ، پاهای منم خیس میشه
جه هوان : هیونگ تموم شد
[تیم سارانگهه با لبخند خونه رو تمیز میکنن]
[طبق دستور امپراطور مینهیون خونه رو تمیز میکنه]
جه هوان : هیونگ تموم شد بیا پایین دیگه!
مینهیون : نه هنوز مونده
جه هوان : چرا این ...
[یکی جه هوان رو نجات بده]
[به این میگن تمیز کاری]
مینهیون : لباسم باید بشوریم؟
جه هوان : نه دیگه خیلی کار کردیم
جه هوان : تماس داریم؟
[یه تماس ویدیویی ]
مینهیون : چطوره اول قایم شیم؟
جه هوان : از اول قایم شیم
مینهیون : چی ! چرا !
[یه صدای آشنا ... کی زنگ زده؟]
سونهو، چی شده؟
فقط داره زنگ میزنه؟
من دارم میام خونه شما!
هیونگ برام برنج و گوشت درست کنین
اون خیلی غذا میخوره ، باید خیلی بپزیم
درسته خیلی درست کنین
همشو میخورم
سونهو ، تنهایی؟
من و بقیه هیونگ ها میایم اونجا
چند نفرن ؟ فقط تعدادشون رو بگو
رازه ، راز راز راز
تو راه مراقب باش
باشه هیونگ ، چند دقیقه دیگه میرسم ، عاشقتم
دیگه کی با سونهو میاد؟
سونهو و هیون بین
[به سختی حدس زدن ...]
[چند دقیقه بعد ،زنگ میزنن]
[مهمان هاییکه اینهمه منتظرشون بودن ، میان]
4 نفرن
[بقیه مهمان ها چه کسانی هستند؟ به زودی میبین!]
[در آخر ، معرفی آهنگ دبیوت واناوان]
تعداد رای ها
جمع آراء : 2,692,776
آهنگ دبیوت واناوان که 2,227,041 رای آورده چیه؟