::. ارائه‌ای از وبِسایت رسـانـه کـوچـک .:: « WwW.LiLMeDiA.TV »
:.: ترجمه از فـــردیـــن :.: .:F.A.R.D.I.N:.
:ما را در تلگرام دنبال کنید T.me/FardinSubs
‫ بن.
‫چیه؟
‫چی شده، ها؟
‫صدامو نمی‌شنوd؟
‫- کری؟ ‫- بس کن، رابی.
‫بخوابید، پسرا.
‫ببخشید مامان.
‫ببخشید عمه جنی.
‫خفه شو.
‫هی حدس بزن چی شده. ‫یه کادو رو یادمون رفته.
‫ اون چیه؟
‫صور فلکی.
‫بگیرش.
‫بگی... اوه...
‫واقعاً توی موزه زندگی می‌کنی.
‫چرا همیشه قیافه‌ات ناراحته، بنجامین ویلسون؟ ‫(بسکتبالیست آمریکایی)
‫همم، جالبه.
‫مثل اونیه که توی مسیر دیدیم.
‫ممنونم مامان.
‫خواهش می‌کنم، خوشتیپ.
‫خب؟
‫بله؟
‫بابام منجم بود؟
‫شاید بخاطر همینه که فضا رو ‫خیلی دوست دارم.
‫منطقیه.
‫تولدت مبارک، آقای 12 ساله.
‫زیاد بیدار نمون.
‫مامان؟
‫مامان!
‫خدایا... ترسوندیم.
‫چرا از تختت اومدی بیرون؟
‫چرا هیچوقت درموردش صحبت نمی‌کنی؟
‫بقیه‌ی بچه‌ها باباشون رو می‌شناسن.
‫الان نه، بن. ‫برگرد به تخت.
‫این چیزیه که من آرزوش رو ‌کردم. ‫می‌دونی؟
‫وقتی شمع‌ها رو فوت کردم.
‫یه وقت دیگه، باشه؟
‫وقتی زمان درستش برسه.
‫هیچوقت زمانِ درستش نیست.
‫این یعنی چی؟
‫کدوم، بن؟
‫این متن.
‫" هممون توی جوی آب هستیم،
‫ولی بعضی‌هامون به ستاره‌ها نگاه می‌کنیم."
‫اینو اون شبی که داشتیم شهاب‌سنگ‌ها ‫رو نگاه می‌کردیم گفتی،
‫و الان روی دیوارته.
‫خب، تو فکر می‌کنی چه معنی‌ای میده؟
‫همیشه همینو میگی.
‫" هممون توی جوی آب هستیم،
‫ولی بعضی‌هامون به ستاره‌ها نگاه می‌کنیم."
‫مامان.
‫تو...؟
‫- بن! ‫- جنت؟
‫اینجا چکار می‌کنی؟
‫نه، تو اینجا چکار می‌کنی؟
‫این خونه‌ی تو نیست. ‫اونا لباسای تو نیستن.
‫نباید چراغ رو روشن می‌کردم.
‫- بنجی، من... ‫- تو سیگار می‌کشی؟!
‫نه، یعنی...
‫خدا، لطفاً به پدر و مادرم نگو. ‫می‌کشنم.
‫نمی‌فهمم.
‫لباسای مامانم رو پوشیدی!
‫اوه خدا، خیلی متأسفم.
‫من، فقط... ‫یه جایی رو نیاز داشتم.
‫اینجا قرار بود مکان مخفی من باشه، ‫من فقط...
‫نمی‌تونم اینجوری بهت نگاه کنم.
‫اوه خدا!
‫خوبی؟
‫آره، من خوبم.
‫ببخشید.
‫پدر و مادرت می‌خوان این خونه رو بفروشن؟
‫شنیدم داشتن درموردش صحبت می‌کردن.
‫چرا نمی‌تونم برگردم؟
‫- این خونه‌ی منه. ‫- می‌دونم.
‫و رابی مثل طاعون می‌مونه.
‫اگر می‌دونستم پدرم کجاست، ‫می‌تونستم...
‫هنوز اون کابوس‌ها رو می‌بینی؟
‫نه...
‫بعضی وقتا.
‫یالا، باید...
‫احتمالاً باید بریم خونه.
‫- من خونه‌ام. ‫- می‌دونم، ولی...
‫تو برو.
‫فقط می‌خوام یکم بیشتر بمونم.
‫این، این اصلاً فکر خوبی نیست.
‫قراره طوفان بیاد.
‫به پدر و مادرت نمیگم.
‫چی؟
‫اینکه سیگار می‌کشی.
‫فقط بذار یکم بیشتر بمونم.
‫واقعاً نمیگی؟ ‫جدی.
‫آره، قسم می‌خورم.
‫اوه خدای من، پس من بهت ‫مدیون میشم، بنجی.
‫واقعاً.
‫هممون دلمون براش تنگ شده، می‌دونی.
‫زیاد نمون. باشه؟
‫اوه. اوه نه نه نه نه.
‫آهه!
‫" شغل یک موزه‌دار، یک شغل مهمه،
‫مثلاً این موزه‌داره که تصمیم می‌گیره
‫چی به موزه تعلق داره."
‫ " یه‌جورایی، هرکس یه چیزایی رو توی جای
‫ مخصوصی توی خونه‌اش جمع می‌کنه، ‫ یه موزه‌داره.
‫ ولی اولین موزه‌دارها چجوری کلکسیونشون
‫ رو جمع کردن؟
‫ اونا توی تیکه‌هایی از لوازم خونه نگهداری می‌شدن
‫ که بهشون می‌گفتن اتاقک شگفتی.
‫ سرانجام بعضی از کلکسیون‌ها فراتر از یک
‫ اتاقک رفتن و تمام اتاق رو فرا گرفتن.
‫(شکل 9 رو ببینید.)"
‫اوه خدای من!
‫"دنی."
‫دنی.
‫"کتاب‌فروشی کین‌کید.
‫خیابان 81 غربی، نیویورک، نیویورک."
‫ک...
‫ل...
‫5...
‫0...
‫1...
‫8...
‫9...
‫عکس‌العملی نداره.
‫من کجام؟
‫چی شده؟
‫سلام؟
‫نمی‌تونم صحبت کنم!
‫نمی‌تونم... نمی‌تونم صحبت کنم!
‫"ببخشید" قابل قبول نیست،
‫و باید همین الان پلیس رو بیارید پشت خط
‫و باید بیان اینجا!
‫و حراست رو هم دارین که می‌تونین بهشون بگین
‫- درها رو ببندن! ‫- فهمیدم.
‫...حرکت اتوبوس 23 به سمت دیترویت.
‫برای شهرهای بوفالو و آلبانی به ‫دروازه‌ی 4 در طبقه پایین برید.
‫4:20 صبح.
‫توجه لطفاً. ‫توجه لطفاً.
‫گذرگاه عبوری اتوبوس‌ها به سمت شمال‌شرقی...
‫
‫هی، بعداً میام پیشت!
‫هی! وایس!
‫اونو پس بده!
‫هی، تاکسی!
‫- آره. ‫- رد شین، رد شین، رد شین.
‫داری به چی نگاه می‌کنی؟
‫- آههه! ‫- حواستو جمع کن.
‫ببخشید.
‫اگر داری دنبال کتاب‌فروشی می‌گردی،
‫رفته سر نبش.
‫ - چی شده؟ ‫- چند تا بلوک پایین‌تر.
‫- خیابون 74. ‫ - بیا جیمی.
‫ دیرم شده.
‫- فقط داشم بهش می‌گفتم. ‫- یالا.
‫هی.
‫صبر کن. ‫صبر کن.
‫باشه.
‫زود باش.
‫خیلی‌خب جیمی. پس...
‫رأس ساعت 3 میای دفترم. ‫باشه؟
‫- باشه بابا. ‫- دردسر درست نکنی.
‫- نمی‌خوام دوباره از حراست زنگ بزنن. ‫- باشه.
‫هی، بچه!
‫هی، اون مال منه.
‫" این سنگ آسمانی هزاران سال پیش
‫افتاد روی زمین.
‫در سال 1902 به موزه آورده شد.
‫همه سنگ‌های آسمانی سفرشون رو به سمت زمین
‫به عنوان شهاب‌سنگ شروع می‌کنن، و ‫در آسمان شب می‌سوزن."
‫نگا کن.
‫این، شبیه، خارجه.
‫در شب.
‫به‌هرحال،
‫فکر کردم اینی که اینجاست رو دوست داشته باشی.
‫اینی که اینجاست.
‫از اونجایی که...
‫اینجا.
‫اوه، خدا...
‫چی شده؟
‫تو... تو خوبی؟
‫چه اتفاقی داره میفته؟
‫مریضی؟
‫چرا اینجا وایسادی؟ ‫جلوی این؟
‫ششش.
‫فکر کردم گرگ دوست داری.
‫توی ساختمون انداختیش.
‫نمی‌تونم صداتو بشنوم.
‫چرا؟
‫چون کَرم.
‫واقعاً؟
‫اوووه.
‫همینه... فکر کردم داری کم‌محلی می‌کنی
‫وقتی صدات می‌زدم و جواب نمی‌دادی.
‫- الان با عقل جور در میاد. ‫- بیا.
‫اوووه.
‫من نمی‌دونستم تو کری.
‫من... جیمی هستم.
‫جیمی.
‫من بن‌ام.
‫ششش.
‫توی مدرسه یاد گرفتم.
‫من زبا اشاره نمی‌دونم.
‫چرا؟
‫من فقط برای...
‫راستش، تازه اینطوری شدم.
‫چطور؟
‫- رعد و برق. ‫- رعد و برق؟
‫فکر می‌کردم رعد و برق آدمو می‌کشه.
‫اوه.
‫رعد و برق... آدمو می‌کشه.
‫همیشه نه.
‫رعد و برق بهت بزنه؟
‫
‫اوه، نه...
‫بعضی‌ وقتا.
‫بیشتر فقط همه‌جا ساکته.
‫اون خانوم رو اونجا می‌بینی؟
‫چی؟
‫همیشه اینجاست. ‫خیلی عجیبه.
‫تو... فرار کردی؟
‫اهمم.
‫- از کجا؟ ‫- چی؟
‫اهل... کجایی؟
‫واقعاٌ؟
‫ششش.
‫بیا بالا.
‫ششش.
‫
‫اینجا کجاست؟
‫اتاق مخفی من.
‫اتاق مخفی...من.
‫
‫تو می‌تونی اینجا بمونی.
‫این می‌تونه...
‫مخفی‌گاهت باشه.
‫ممنونم.
‫پس...
‫- چرا فرار... ‫- چرا...
‫- کردی؟ ‫- فرار کردی؟
‫
‫مامانم.
‫
‫آره.
‫متأسفم.
‫پدرت چطور؟
‫اومدم اونو پیدا کنم.
‫پدر و مادرت... طلاق گرفته بودن؟
‫نه.
‫مال من گرفتن.
‫
‫می‌دونی، فکر کردم تو اینجا باشی، ولی...
‫
‫سعی کردم قبلاً بهت بگم.
‫کین‌کید...
‫بسته نی...
‫چی؟
‫...الان باز نیست.
‫آره، معلومه.
‫هی، نمی‌دونستم کری.
‫نمی‌دونستم داری دنبال پدرت می‌گردی.
‫وگرنه، من...
‫چی میگی؟ ‫بنویس.
‫آره، ببخشید.
‫خب، هنوز نمی‌فهمم
‫چطوری... تنها اومدی اینجا؟
‫دخترعموم جنت کمکم کرد.
‫اون بهم مدیون بود، پس کیفم با یه سری
‫وسایل رو آورد،
‫با یکم پول از
‫پس‌انداز مامانم.
‫پس اون... می‌دونه
‫تو اینجایی؟
‫نه.
‫هیچکس نمی‌دونه من کجام.
‫من می‌دونم.
‫
‫گشنمه.
‫
‫بفرما.
‫ممنونم.
‫- اِی. ‫- اِی.
‫- بی. ‫- بی.
‫سی.
‫- دی. ‫- دی.
‫ای.
‫اف.
‫جی.
‫اِیچ.
‫آی.
‫جِی.
‫
‫یو.
‫وی.
‫وی. دبلیو؟
‫دبلیو.
‫اکس.
‫وای.
‫زی.
‫
‫خوبه.
‫
‫داشت یادم می‌رفت.
‫
‫اونو یادته؟
‫
‫مامانم. ‫مامانم.
‫خیلی کار می‌کنه.
‫ما توی...
‫کویینز زندگی می‌کنیم.
‫کویینز؟
‫توی نیویورک زندگی نمی‌کنین؟
‫کویینز توی نیویورکه.
‫چی؟
‫یادم رفت.
‫و این.
‫
‫اینو توی اتاق مامانم پیدا کردم.
‫مال اینجاست.
‫البته خیلی وقت پیشا.
‫اینجا بود که اون برگه‌ی کین‌کید رو پیدا کردم.
‫برای همین اینجام.
‫هی، خوبی؟
‫ببخشید، خیلی خسته‌ام.
‫خب، استراحت کن.
‫باشه.
‫
‫- بعداً برمی‌گردم. ‫- ممنونم جیمی.
‫ بن!
‫بیدار شو! زودباش، به بابام گفتم
‫- میرم خونه یکی از دوستام بمونم... ‫- چی؟
‫- پس کل موزه در اختیار ماست. ‫- نمی‌تونم بشنوم.
‫دنبالم بیا. یالا، یالا.
‫زودباش.
‫واو.
‫هی، ببین.
‫می‌بینی؟
‫نور ازش رد میشه.
‫جالبه.
‫اینو ببین.
‫ببین.
‫خیلی باحاله.
‫واو.
‫- هی. ‫- هممم؟
‫اینو ببین.
‫هی، کوچولو.
‫بن.
‫- هاه؟ ‫- بن.
‫بیا.
‫بیا بریم.
‫جیمی، اینا چین؟
‫شششش.
‫رازن.
‫بیا.
‫ - بازش کن. ‫ - چی؟
‫ زودباش، پوشه رو.
‫بازش کن.
‫گرگ‌ها.
‫خیلی باحاله.
‫فوریه سال 65.
‫یه سال قبل از تولد من.
‫
‫آره.
‫- شفق. ‫- باحاله.
‫
‫اینو نگا کن.
‫چی؟ چیه؟
‫این خونه‌ی منه.
‫"خانوم الین ویلسون."
‫این مامانمه.
‫" خانوم ویلسون عزیز،
‫من چند ماه رو در دریاچه‌ی گانفلینت می‌گذرونم،
‫دنبال شهر فرنگ جدید برای موزه می‌گردم.
‫به عنوان کتابدار شهر،
‫امیدوارم برای این جستجو کمکم کنین.
‫لطفاً از طریق آدرس بالا، با من در ارتباط باشین.
‫خیلی ممنونم،
‫دنیل لوبل."
‫دنیل لوبل.
‫این باید پدرم باشه.
‫پدرت، شاید هنوز اونو یادش باشه.
‫باید فردا صبح ازش بپرسی.
‫باشه، باشه، می‌پرسم.
‫تا...حالا...
‫به کسی...موزه رو...
‫...نشون ندادم.
‫
‫ولی اینجا رو دوست دارم.
‫خونه‌ی بابام، اتاق ندارم.
‫اوه، صبر کن.
‫فکر کنم از این خوشت بیاد.
‫
‫یادم رفت.
‫اشکالی نداره. ‫بذار بخونه.
‫مامانم یکی مثل این داشت.
‫لرزشش رو می‌تونم حس کنم.
‫
‫اف.
‫آر.
‫آی.
‫
‫ای.
‫اِن.
‫
‫دی. "دوست". ایول.
‫
‫بن، بن.
‫بن.
‫بیدار شو.
‫زود باش.
‫- چیه؟ ‫- ببین.
‫مثل همه.
‫ما توی اتاقک شگفتی‌ها هستیم.
‫این چطوری اتفاق افتاد؟
‫چرا پدرم این کتاب رو داشته؟
‫چرا عکسی از خونه‌ام توی اون
‫پرونده بود؟
‫چه خبره؟
‫چی؟
‫چیه؟
‫کتاب‌فروشی؟ رفته.
‫سعی کردم بهت بگم.
‫فقط جاش عوض شده.
‫اون‌موقع هنوز نمی‌دونستم...
‫کری.
‫منظورت چیه؟
‫می‌دونستی سعی دارم پدرم رو پیدا کنم.
‫همون اول برای همین رفتم به کین‌کید.
‫چرا باید تا الان صبر می‌کردی؟
‫چون من دوستی ندارم.
‫چی؟
‫چی؟!
‫می‌خواستم
‫یه سری چیزا رو...
‫نشونت بدم.
‫می‌خواستم یه سری چیزا رو نشونت بدم؟
‫یعنی چی؟
‫- می‌ترسیدم پدرت رو پیدا کنی. ‫- چی؟
‫- اینجوری می‌بردت پیش خودش. ‫- نمی‌تونم بشنوم.
‫- و اگر پیداش نمی‌کردی، ‫- نمی‌فهمم!
‫برمی‌گشتی به دریاچه‌ی گانفلینت.
‫می‌خواستم بهت بگم.
‫می‌خواستی بهم بگی؟
‫آره، قسم می‌خورم.
‫می‌خواستی چقدر طولش بدی؟
‫متأسفم، باشه؟
‫لطفاً.
‫فقط...
‫آره.
‫خب، اگر می‌خواستی دوستم باشی،
‫کمکم می‌کردی پدرم رو پیدا کنم.
‫ولی...دارم کمکت می‌کنم.
‫دارم کمکت می‌‌کنم.
‫الان دارم کمکت می‌کنم.
‫
‫- الان میام. ‫- سلام؟
‫ببخشید،
‫اول صبحی یکم حساسه.
‫سلام؟
‫داری مشتری‌ها رو می‌ترسونی!
‫سلام، کین‌کید.
‫بله البته.
‫خیلی از کتابای دیکنز رو داریم.
‫اوه آره، فکر کنم 4 یا 5 تا کپی ازش داریم.
‫بله.
‫آره. تا ساعت 5 بازیم.
‫دنبال من بگردین، والتر.
‫سلام. ‫اونجا ندیدمت.
‫تو...
‫بیدارت کردم؟
‫نمی‌تونی بشنوی؟
‫من زبان اشاره نمی‌دونم.
‫- تو می‌تونی بشنوی؟ ‫- آره.
‫ولی ایشون کره؟
‫آره.
‫یه اتفاق برام افتاد.
‫اخیراً.
‫برای همین نمی‌تونم بشنوم.
‫مارو ترسوندی.
‫خوبی؟
‫- آره. ‫- آره.
‫ممنون.
‫فقط، چند لحظه خوابم برد.
‫اسمم رو از کجا می‌دونی؟
‫اونو می‌شناختی؟
‫اومدم اینجا تا پدرم رو پیدا کنم.
‫دنبال پدرش می‌گرده.
‫تو کی هستی؟
‫اسمم رو از کجا میدونی؟
‫تو رو جلوی تصویر
‫گرگ‌ها توی موزه دیدم.
‫چه خبره؟
‫بهم بگین!
‫کجا؟
‫بیا.
‫
‫این چیه؟
‫ما کجا هستیم؟
‫" باید با داستان صبور باشی و ‫به آرامی پیش بری.
‫الان 15 ساله که برای موزه‌ی کویینز کار می‌کنم،
‫ولی داستانی که باید بهت بگم
‫خیلی قبل از اون شروع میشه.
‫وقتی در سال 1927 یه دختر کوچولو بودم،
‫برای اولین بار اومدم به نیویورک.
‫برادرم والتر بود که بالاخره منو نجات داد.
‫اونو توی موزه‌ی تاریخ طبیعی پیدا کردم،
‫جایی که کار می‌کرد.
‫ازش خواهش کردم کمکم کنه،
‫تا بتونم از پدر و مادرم دور بشم.
‫می‌خواستم توی نیویورک بمونم.
‫می‌خواستم چیزای جدید یاد بگیرم."
‫" اولین کاری که والتر کرد این بود که
‫یه مدرسه برای کودکان ناشنوا پیدا کنم.
‫حتی ‌نمی‌دونستم همچین مدرسه‌ای وجود داره."
‫" وقتی کوچیک بودم، پدر و مادرم از هم جدا شدن.
‫اون موقع رسوایی بزرگی بود، چون مامانم مشهور بود."
‫" بیل رو توی مدرسه ملاقات کردم،
‫کسی که داشت سعی می‌کرد ‫یه چاپ‌گر بشه.
‫ازدواج کردیم و قبل از اینکه بفهمیم، یه پسر کوچولو داشتیم.
‫همینطور که زمان می‌گذشت،
‫همه نگران بودن که ما یه بچه‌ی شنوا بزرگ کنیم،
‫ولی پسرمون تونست به خوبی شنوا بودنش
‫رو کنترل کنه."
‫" بعد از اینکه ازدواج کردیم، والتر کمک کرد ‫یه کار توی بخش ارائه
‫موزه، پیدا کنم."
‫" همیشه دوست داشتم روی مدل‌ها کار کنم، ‫پس کار خوبی برام بود."
‫" چندین سال در کنار پسرم، اونجا کار کردم."
‫" ولی زود،
‫برنامه‌ریزی برای نمایشگاه جهانی ‫1964 آغاز شد."
‫یونیسفر، ‫( طرحی فلزی از کره زمین در کویینز )
‫ در مقابل هر گونه تغییر محیطی
‫ مقاومت خواهد کرد،
‫ همینطور که در مقابل وزن زیاد خودش مقاومت می‌کنه.
‫" یکی از جاذبه‌ها،
‫پانوراما شدن بود،
‫یک مدل در مقیاس کوچیک از تمام شهر نیویورک،
‫بزرگترین مدل معماری که تا حالا ساخته شده.
‫فرصتی بود که نمی‌تونستم از دستش بدم،
‫پس موزه تاریخ طبیعی رو رها کردم
‫تا توی پانوراما توی کویینز کار کنم.
‫متأسفانه، بیل تا اون‌موقع از دنیا رفته بود،
‫پس فقط من و پسرم بودیم.
‫وقتی نمایشگاه جهانی تموم شد، پانوراما خیلی مشهور شده بود
‫که تصمیم گرفتن باز نگهش دارن.
‫ولی به کسی نیاز داشتن که از مدل نگهداری کنه،
‫پس منو برای این کار استخدام کردن."
‫" همون زمان‌ها، پسرمون به عنوان طراح اصلی
‫دیاگرام جدید در موزه تاریخ طبیعی
‫منصوب شد،
‫جوونترین فردی که این افتخار رو کسب کرده.
‫ولی این قسمت رو خودت می‌دونستی.
‫برای این کار، باید به دریاچه‌ی گانفلینت می‌رفت."
‫پسرتون...
‫دنی‌ـه؟
‫تو مادربزرگمی.
‫کجاست؟
‫این همه راه از مینسوتا اومدم تا پیداش کنم.
‫کجاست؟
‫" کتاب‌داری که بهش گفته بود به تحقیقاتش ‫کمک می‌کنه،
‫یک اتاق کوچیک داشت،
‫و اون، اجاره‌اش کرد."
‫خانوم ولیسون، شمایید؟
‫جای درستی اومدم؟
‫همینطوره، آقای لوبل.
‫اتاق درست اونجاست.
‫دنی هستم.
‫
‫یخ دوست ندارم. ‫بهش اعتماد ندارم.
‫زود باش دنی، قرار نیست بشکنه.
‫نیم متر ضخامت داره.
‫- به من اعتماد نداری؟ ‫- الان مطمئن نیستم.
‫" مادر عزیزم، تحقیقات به خوبی ‫داره پیش میره.
‫کارکنان خیلی کمکم می‌کنن، به خصوص ‫این کتاب‌داره."
‫" سرانجام، اون دیاگرام
‫گرگ‌ها رو تموم کرد.
‫هنوز هرموقع بتونم، میرم دیدنش.
‫این تنها چیزی بود که باید می‌ساخت."
‫" پدرت مریض بود، بن.
‫مشکل قلبی داشت. ‫مثل پدرش.
‫از جنگ دور نگهش داشتم،
‫ولی چند سال بعد از اینکه از دریاچه گانفلینت برگشت،
‫قلبش...
‫این پانوراما، فقط یک مدل از شهر نیویورک نیست.
‫این همچنین داستان زندگی پدرته."
‫" وقتی من شغل رو گرفتم،
‫فکر می‌کردم باحال میشه که
‫مخفیانه پانوراما رو شخصی‌سازی کنم."
‫" یادگاری‌هایی از زندگی پدرت رو
‫درون ساختمان‌ها مخفی کردم."
‫دلمون براش تنگ میشه.
‫هیچکس مثل اون نیست.
‫پس، به یاد دنی.
‫- به یاد دنی. ‫- بشنو، بشنو.
‫" همه رو توی خاکسپاری دنی می‌شناختم
‫به جز دو نفر رو،
‫یه زن و یه پسر بچه.
‫اون خودش رو معرفی کرد،
‫و اسمش رو از نامه‌های دنی به یاد آوردم.
‫بهم گفت که پسرش رو قبلاً آورده
‫و بهش دیاگرامی که دنی ساخته رو نشون داده."
‫هیچکدوم از اینا رو یادم نمیاد.
‫برای همینه که خوابشون رو می‌دیدم.
‫گرگ‌ها.
‫دیدمشون.
‫چی شد؟
‫- کمک. ‫- بیا.
‫جیمی؟
‫صبر کن، چطوری اومدی اینجا؟
‫دنبالت کردم.
‫صبر کن.
‫نمی‌فهمم.
‫- چی؟ ‫- این همون خانومه از...
‫اوه، اون...
‫گزارش ویژه از هشدار قرمز.
‫یک قطعی برق بزرگ در نیویورک رخ داده
‫و جوامع رو در بر گرفته.
‫خب، جورج، یه سری افراد هستن که
‫دارن توی چهارراه‌ها ترافیک رو هدایت می‌کنن.
‫فکر کنم خیلی‌هاشون پلیس هستن.
‫بعضی‌هاشون...
‫
‫دوست...
‫من.
::. ارائه‌ای از وبِسایت رسـانـه کـوچـک .:: « WwW.LiLMeDiA.TV »
:.: ترجمه از فـــردیـــن :.: .:F.A.R.D.I.N:.
:ما را در تلگرام دنبال کنید T.me/FardinSubs