مادر من همیشه در مسابقات ورزشیم حاضر بود
مثلا زمانی که فوتبال بازی میکردم
مادرم در کنار زمین می ایستاد
و اگر بازی یک طرفه به نفع حریف میشد
فریاد میزد: مارک! بلند شو! بلند شو !
و من این شکلی میشدم: وااای خدای من
برام سخت بود وقتی بقیه ازم میپرسیدن:مارک! این مادر توست ؟
و من نگاه میکردم و میگفتم :نه تا حالا هیچوقت ندیدمش !
بزرگترین هدیه ای که مادرم در زندگی به من داد
این بود که به من باور داشت
من سه بار به خاطر مصرف زیاد مواد مخدر بد حال شدم و باید میمردم
ولی ایمان دارم که برای دلیلی زنده ماندم
" دوستات رو به من نشون بده من آینده ت رو نشون میدم "
من با بازنده ها گشتم و بازنده ترین آن ها شدم
چون بابت آدم های که دورو برم انتخاب کرده بودم
از تمام چیزهایی که در کودکی آرزویش را داشتم دست کشیدم
یک بار یکی از دوستام من رو ساعت 2 3 یا 4 صبح در حالیکه که بدون عقل
بودیم و در ماشین از نئشگی میخندیدیم به خانه رساند
وقتی رسیدیم دوستم گفت: مارک ! مارک! چراغ خونتون روشنه !
من گفتم : اوه پسر! مامانم بیداره !
اخه مادرم عادت داشت وقتی بخوابه که بدونه پسرش زنده ست
وارد خانه شدم و مادرم گفت : سلام مارک ، شبت چطور بود؟
گفتم خوب بود مامان خوب بود، الان فقط میخوام برم بخوابم
گفت میتونم یه دقیقه وقتت رو بگیرم؟
گفتم مامان ! من خسته م فقط میخوام بخوابم
گفت مارک ! من تمام روز و تمام شب تو رو ندیدم
لطفا میتونم باهات حرف بزنم؟
گفتم ای بابا ! ولم کن ! خستم کردی !
و در رو روی تنها کسی که در جهان به من باور داشت به هم کوبیدم
زمانی که در تور جهانی مسابقات کشی جهان در ژاپن بودم
بعد از مسابقه به اتاقم در هتل رفتم و خوابیدم
ساعت 3 صبح یه نفر در اتاقم را زد
از تخت بیرون آمدم ، از چشمی در دیدم مسئول ژاپنی مسابقات است
در رو باز کردم و گفت مارک ! باید به خونتون زنگ بزنی ، یه مشکلی پیش اومده
برگشتم به اتاق و از تلفن هتل به آمریکا زنگ زدم و گفتم چی شده؟
گفتند : مارک ! نمیدونیم چطور بگوییم
گفتم : فقط بگو ! چی شده؟! دیدم زد زیر گریه
مارک ! نمیتونم بگم . گفتم : فقط بگو!
به من گفتند : مارک !
مادرت مرده !
گوشی را گذاشتم و از اتاق هتل زدم بیرون
با آسانسور به لابی آمدم و دویدم به خیابان
هیچ ماشینی، هیچ آدمی ، هیچکس در خیابان نبود ، ساعت 3 صبح بود
من از میان خیابانی در هیروشیمای ژاپن پایین می آمدم
یادم هست سرم را بالا گرفتم و گفتم
مامان ! من خیلی متاسفم !
برای خاکسپاری به خانه برگشتم.
و خیلی مضطرب بودم که بالای تابوتش برم ، برای همین فقط عقب ایستادم
و از دور نگاهش میکردم و با خودم میگفتم
مامان ! لطفا بیدار شو ! لطفا بلند شو
و وقتی بالاخره جرات کردم که نزدیکش بشم
توانستم برای اولین بار مادرم را ببینم
او خیلی زیبا بود ، لباس سفیدی به تن داشت
شبیه یک فرشته شده بود
وقتی بالای سرش ایستادم گفتم
مامان تو قهرمان منی
هرچی که هستم ، هرچی که میخواستم بشم ، همه ش به خاطر وجود تو بود
تو من رو خیلی دوست داشتی ، تو به من زندگی دادی
تو تنها کسی بودی که به من باور داشتی
من چه جوری این ها رو جبران میکردم
با مستی ؟ با مواد ؟ با احمق شدن ؟ با آدم های بازنده چرخیدن ؟
تمام چیزی که او میخواست این بود که با من حرف بزند
کاش الان میتونستم باهات حرف بزنم مامان
کاش میتونستی الان ببینی چیکار میکنم
چرا نتونستم پسر بهتری باشم
ما با انتخاب هایمان تعریف می‌شویم
اگر اطرافتون رو با آدم هایی پر کنید که درگیر مواد و الکن
به بن بست می‌رسین
من اینجا نیومدم که براتون موعظه کنم
اومدم بگم من اون مدل زندگی رو تجربه کردم
زندگی ای که به شکستن قلب ها، رویاها ، رابطه ها
و نهایتا مرگ ختم میشه
برای چی ؟ که نئشه بشیم؟
اگه مادر یا پدری دارید ، وقتی خانه رفتید
بهشون بگید که چقدر دوستشون دارین
‫تمام زندگی من این بود که پولدار و مشهور بشم
باید میلیونر می‌شدم
باید مسابقات رو می‌بردم
باید مسابقات رو می‌بردم که بتونم خرج ازدواج و دوستانم رو بدم ، برای چی؟
که آخرش در دنیا تنها بشم؟
من یاد گرفتم چیزی که واقعا اهمیت داره اینه که
که این هدیه که زندگی و خونواده نام داره چقدر ارزشمنده
و چقدر سریع و راحت می‌تونن از ما گرفته بشن
برای همین دیگه در زمان زندگی نمی‌کنم، بلکه در "لحظه "زندگی می‌کنم
اون چیزی که تو جیبته مهم نیست
اونی که تو قلبته واقعا اهمیت داره
عشق
عشق فقط یک کلمه ست تا زمانی که کسی میاد و بهش معنی میده
شما
شما معنای آن هستید
مادر در نهایت بهش رسیدم خیلی دلم برات تنگ شده با عشق، مارک
روز مادر مبارک