در اگوست سال 1806
جین آستین که داشت بین مادر
خواهرش و یک وکیل له میشد با کالسکه پسرخاله اش شتابان به سمت وارویکشردرحرکت بود
دقیقا مثل یکی ازداستان های خود جین می مونه
او پراز امید و انتظار
در شرف ایفای نقش خودش دریک داستان واقعی بود,نمایش خانواده آستین
مقصد جین خانه ی آبا اجدادیه خاندان لی بود
عمارت استون لی ابی
این داستانی در مورد پول,ارث و میراث و ازدواج هست
همون مسائلی که محور اصلی رمانهای جین رو در بر میگیره
جناب "ماری لی" بانوی گوشه گیر خانه نشین,که
همسرو حتی فرزندی نداشت,به تازگی درگذشته بود
اما چه کسی قراربود عمارت و ثروتش رو به ارث ببره؟
یکی از وارثان احتمالی,پسرارشد خاله ی جین
سریعا ادعای مالکیت کرد
وبرای پشتیبانی از این ادعا گروهی از خاندان آستین اونرو همراهی می کردند
وقتی جین به اینجا اومد 30 سالش بود
وعلی رغم تمامی تلاشهاش هنوز مجرد و ناشناس بود
و همینطور بیخانمان
چون اخیرا بدلیل کمبود مالی مجبور شده بود شهر "باث" رو ترک کنه.
اون واقعا امیدوار بود که بخشی از گنجینه این مکان
نصیبش بشه
اون به چنین میراثی نیاز داشت
اما برای نویسنده مشتاقی مثل جین
استون لی ابی حاکی از خبر موهبت دیگه ایی بود
الهام بخشیدن. قسمت هایی از "ابی" راهشون رو به کتابهای او باز کردند
در رمان "غرور و تعصب" الیزابت بنت باراهنمایی خدمتکارخونه از عمارت "پمبرلی" دیدن میکند
درست همانطور که جین از عمارت"استون لی" دیدن میکند
و نیایشگاهی که در کتاب "منسفیلد پارک" هست هم از عمارت "استون لی" الهام گرفته شده
تمام ابهت آن کلیسای کوچک به چوبهای محکمی که تنها طاقچه اتاق از آن ساخته شده»
«.و کوسنهای مخملی قرمزی که روی آن قرارداشت،خلاصه میشد
در نهایت جین بدون هیچ ارثیه ای اونجا را ترک کرد
اما آثار "استون لی ابی" در نوشته هاش به جا موند
رمانهای جین آستین حول محور خانه های ازدست رفته ای که با عمارت های آنچنانی جایگزین میشوند,
تهدید فقر و نوید ثروت,گردش میکنند
وزندگی خود جین هم بینش منحصر به فردی بهش بخشید
در 41 سال عمرش,در خونه های زیادی اقامت کرد
گه گاهی اونقدر به ثروت واشیای باارزش نزدیک بودکه وسوسه میشد
اماگاهی هم فقر وتنگدستی در یک قدمی اش قرارداشت
من قراره رد جین رو در تمام این خونه ها دنبال کنم
از تمام مناظری که ماجراجویی های رمانتیکش رخ میداد دیدن کنم تا بفهمم درچه مکانهایی
با مسئولیتهای اجتماعی خودش دست وپنچه نرم میکرد.
اینجا اتاق نشیمنه و اتاق پزیرایی که خانمها بعداز صرف شام به اینجا می امدند
میخوام یکی ازهنرهای خونه داری به روش آستین رو امتحان کنم
!درکمال تعجب خیلی شبیه جوهر واقعیه
میخوام خونه هایی روبگردم که دراونها استعدادنویسندگی او شکوفا شد
به نظر من شناختن این خونه ها میتونه شخصیت واقعی جین روبهمون نشون بده
دارم به جایی سفرمیکنم که برای جین آغاز همه چیز بود- همپشایر
درانگلستانه قرن هیجدهم
چشم انداز وامنیت مالی شما ازهمون لحظه تولد
تعیین میشد
با اینحال جین در یک خونه معمولی بزرگ نشد
بلکه 25 سال,
یعنی بیش از نیمی از زندگی خودش رو در خانه پدری گذراند
بگذارید ببینیم از اون خونه چیزی باقی مونده یا نه
جین دردهکده ای آرام وبی سروصدا به نام"استیونتون" بزرگ شد که
اونجا پدرش کشیش کلیسای محلی بود
اون در سال 1775 یعنی دوران حکومت جورج سوم بدنیا اومد
اما شرایط خانواده آستین یکم غیرمعمول بود,باوجوداینکه پدر جین
اشراف زاده تلقی می شد
اونها با درامد کمی که داشتند دست و پنجه نرم میکردند
دهکده ای که جین میشناخت الان تقریبا ناپدیدشده
چون تمام خونه هاش درقرن نوزدهم ویران شد
ازجمله خونه ای که جین با والدینش
خواهر و شیش برادرش اونجا زندگی میکردند
اما خوشبختانه,
خانم باستان شناس "دبی شارلتون"درحال تحقیق روی این مکان بوده
تا تصویری از ازاولین خونه جین به ما بده
خوب, دبی
بیامحدوده ونقشه خونه رو باقدمهای خودمون مشخص کنیم
خیلی خوب,ما الان قسمت جلوی خونه هستیم که رو به شمال ساخته شده
پس اگرتقریبا اونجا بایستید...
این گوشه ساختمونه درسته؟ درظلع غربی.به این صورت؟
بله.خیلی خوب,وتا کجا ادامه داره؟
من الان تا اونجا قدم میزنم
هی!پس اون میشه گوشه دیگه ساختمون؟
بله,همینطوره.در ورودی کجا میوفته؟اون وسط؟
!بله.همون وسطه،اونجا میبینمت
!باشه
.اینجاست؟ آره همینجاست
بذار در رو بازکنم.اینجا درسته؟
بله.قطعا! بفرمایید توو
میریم داخل! لان کجا هستیم؟
الان وارد راهرو شدیم.از اون خونه هایی بوده که سرسرای ورودی دارند
دیگه چه اتاقهایی داشته؟
آشپزخانه جلویی وآشپزخانه پشتی داشته
آشپزخانه پشتی جایی بوده که تمام کاروبارهای آشپزی اونجاانجام میشده
اینجا چطور؟ اینجا اتاق نشیمن اصلی بوده
بعدش اتاق غذاخوری وهمینطور اتاق نشیمن
اتاق مطالعه آقای آستین چطور؟
اون قسمت پشتی ساختمون بود وبه باغچه دید داشت
آره,روبه باغهای اونجا میخواسته از بقیه قایم شه اره؟
آره،میخواسته دوراز چشم بقیه اعضای خانواده باشه
آخ,اره دیگه یه عالمه بچه داشته
!کلی تکاپو وجنب وجوش
البته اگر هشتا بچه داشته باشی به چنین اتاقی نیازپیدا میکنی
...آره واقعا.به نظرم خیلی خونه شلوغ پلوغی بوده, پرسروصدا
ممکنه خونه بزرگی بنظر برسه اماشلوغ بوده
پدرجین برای کمک درامدش یه مدرسه شبانه روزی پسرانه روهم اداره میکرد
پس اینجا همیشه پرازشاگردهای اون بوده
کشاورزی هم شغل سوم آقای آستین بحساب میومد واین خانواده ؛ گاو
مرغ و اردک پرورش میدادند
دبی فکر میکنم خیلی ها تصور میکنند که جین دریک خانه روستایی دلپذیر
بزرگ شده،ولی اینطور نیست، مگه نه؟
نه نه، مطمئنم که اون توی مزرعه هم کمی کارمیکرده
برای مثال اون یه جایی از اومدن ندیمه های شیردوش به خونشون
خیلی خوشحال میشه،که نشون میده احتمالااون وظیفه قبلا به دوش خودش بوده
تا این حد؟ آه,آره
یکم درمورد اون چیزهای کوچیکی که باحفاری پیدا کردی برام بگو
درسته، واضحه که وقتی شما حفاری میکنید
خیلی زباله پیدامیشه- چیزایی که شکستن یا دور انداخته شدن ــ درسته
پس ما این روبازسازی کردیم که یه ظرف زیبا وکوچیک مخصوص سروتخم مرغ هست
..اینوببینید
زیباست پس این طرح بید مجنونیه
طرح چاپی آبی وسفید
مشخصه که اونا تازه چاپ انتقالی رو یادگرفته بودند واینا تازه ساخته شده بودند
هرکسی که سرش به تنش می ارزید باید از این طرحهای چاپی میداشت ـــ بله
و اینا از بهترین دوره اش هستند یعنی سال 1770
خوب,دبی ما هیچ مدرکی نداریم که ثابت کنه
جین آستین توی این ظرفهاتخم مرغش رو نمیخورده، مگه نه؟
نه،مدرکی نداریم پس ممکنه که این کارروکرده باشه
!ظرف تخم مرغ خوری جین آستین
زیباست ولی بصورت انبوه تولید میشده
ممکنه که خانواده آستین خواهان جدیدترین مدل اسباب سفره بوده باشند
اما برای چنین تجملاتی هزینه کافی نداشتند
نامه های جین شرح مفصلی اززندگی روزمره درخانه اشان میدهند
وعده های غذایی بدون تشریفات اما
...ثروتی عظیم از خوراک عقل واندیشه
ما حالا یعنی ساعت سه ونیم نهارمیخوریم که گمان میکنم یعنی شام را هم»
قبل از آنکه شما حتی شروع کنید،صرف کرده ایم
ما ساعت شش ونیم چای مینوشیم
!میترسم از ما متنفر شوید
هرعصرپدرم آثار "کوپر"رابرایمان میخواندومن هروقت که بتوانم
«.گوش میکنم
مطالعه یکی از عادات مهم اهالی استیونتون محسوب میشد وجین به کتابخانه پدرش که اکثرا آثارداستانی بودند
دسترسی کامل داشت
بنظرم همین اتاق پای جین رو به مسیر نویسندگی باز کرد
کتابهای اینجا به اون الهام بخشیدن
،از سن یازده سالگی شروع به نوشتن نمایشنامه،هجو شعر ورمان کرد
اما چطورممکنه استعدادش در همچین مکان شلوغی شکوفاشده باشه؟
پدر جین فهمید که دخترش داشت به یک نویسنده جدی تبدیل میشد
به همین دلیل برای تولدنوزده سالگیش
این میز تحریرزیبا وگران قیمت ازجنس چوب ماهون رو براش خرید
به اینصورت باز میشه ومیتونیدروی این قسمت شیب مانند بنویسید
حالا برای میلیونها دوستداران جین آستین این یک یادگارمقدس بحساب میاد
چون دقیقا همیجا پیش نویس همه رمانهاش رو نگه میداشت
تا آخر زندگیش هرجایی که جین میرفت
این جعبه روهم باخودش میبرد
بعنوان یک اتاق کارخیلی کوچیک بهش نگاه کنید
تنها مکانی که توی این خونه شلوغ پلوغ کاملا متعلق به خود جین بود
با این حال اون تمام وقت خودش رو توی خونه حبس نمیکرد
جین خیلی پیاده روی میکرد
البته مجبوربود،چون اکثراوقات
خانواده آستین پول کافی برای کالسکه نداشتن
و اون برای دیدن گروهی از دوستانش ،اغلب مایلها
تا دهکده های اطراف استیونتون پیاده روی میکرد
بعضی از اون خونه ها مثل اش رکتوری هنوز پابرجا هستند
اینجا جین با دوست نزدیکش یعنی خانم آن لفروی ملاقات میکرد
موسیقی بخش عمده ای از زندگی اجتماعی این خانومهاروتشکیل میداد
من دارم به دیدن پروفسورجنیس بروکس میرم تا با جنبه دیگه ای از جین آشنا بشم
!یعنی جین آستین نوازنده
دخترخانوما باهمدیگه موسیقی اجرامیکردند،درسته؟
بله،شواهد بسیاری وجود داره که نشون میده
اونها درمورد موسیقی باهم حرف میزدن واز این طریق باهدیگه ارتباط برقرارمیکردن
دقیقا مثل نوجوانهای امروزی
که از طریق موسیقی باهمدیگه ارتباط برقرارمیکنند :آهنگ هاشون رو برای همدیگه میفرستن ومثلا میگن
«.هی،بیا اینو گوش کن،درحال حاضراین اهنگ موردعلاقمه»
خوب ظاهرا نمیدونیم جین چقدر درنوازندگی مهارت داشته
ولی من واقعا فکر میکنم که جین از اون آدمایی بوده که عاشق موسیقی هستند
اینطور نیست بنظرتون؟ (نظر مثبتت چیه؟) ــ بله، بله
واین نکته هم خیلی مهمه که اگر شما به رمانهای جین رجوع کنید
توی همه ی داستانها
مکالمات هوشمندانه همیشه درمورد موسیقی وکتاب هستند
فقط کتاب نه،بلکه موسیقی و کتاب
موسیقی رو بعنوان یک تعلیم فرهنگی معمول میبینه
که همه باید بااون آشنایی داشته باشند،چیزی که همه
بعنوان یک موضوع مهم درموردش حرف بزنند
و بنظر میرسه که اون بعدها خودش هرروز پیانو میزده
موسیقی مثل نخی میمونه که درتاروپودتمام داستانهای جین بافته شده باشه
توی هرکدوم ازرمانهاش همیشه شخصیت هایی هستند که پیانومیزنند
بخشهای مهمی از داستانها هستند که حین نواختن موسیقی صورت میگیرند
با نواختن موسیقی رقص هم به میون میومد که البته جین به اون هم خیلی علاقه داشت
خیلی از داستانهاش حول محور برخوردهای هیجان انگیز توی مجالس رقص صورت میگیره
که البته برای خود جین هم هیجان انگیز بودند
دین هوس که در آن زمان به تازگی ساخته شده بود
محل یکی از مجالس پرماجرای رقص برای خود جین بود
او در شب هشتم ژانویه سال 1796به اینجا اومد
درحالیکه به تازگی بیست سالش شده بود
ومن الان این شانس رو دارم تا اتاقی که جین دراون رقصیده روببینم
خوب ،ممکنه این اتاق بزرگ وپر زرق وبرقی نباشه که انتظارش رو داشتید
ولی امکان برگزاری یه مهمونی رقص در یک خونه معمولی هم وجود داشت
میز وصندلی هارو کنارمیزنید وهمسایه هارو به مهمونی دعوت میکنید
این یعنی اینکه وقتی جین به مهمونی میرفت لزوما با آدمهای جدیدی آشنا نمیشد
..بلکه چهره های آشنایی رو میدید. هرچند یک شب
در همین اتاق ،با یه فرد جدید آشنا شد
اون یک دانشجوی حقوق جوان به نام تام لفروی بود
اون و جین خیلی خوب باهم کنار می اومدند
و چیزی نگذشت که حسابی مشغول خوش وبش شدند
تام برادرزاده ی دوست جین یعنی خانم لفروی بود
توی نامه هایی که جین برای خواهرش کاساندرا نوشته، برخوردهایی که با تام
توی چندتا مجلس رقص داشته رو تعریف کرده
اولش همه چیز خیلی امیدوارکننده بود
آنقدر در نامه ی بالابلندی که همین الان»
بدستم رسید سرزنشم کرده ای
!که میترسم ازرفتارهای خود ودوست ایرلندی ام برایت بگویم
با خودمفتضحانه ترین وافسارگسیخته ترین حالت
!رقصیدن ونشست وبرخاست را تصور کن
بعد از آنکه نامه را نوشتم آقای تام لفروی به دیدن ما آمد
او فقط یک ایراد دارد که مطمئنم به مرورزمان از بین میرود
آنهم اینکه کتش برای این وقت صبح بسیار روشن است (مترجم:مثل کارکتر تام جونز همیشه کت سفید میپوشیده)
انتظار دارم که دوستم عصر به من پیشنهاد ازدواج بدهد
هرچند،پیشنهادش را رد میکنم
«.مگر اینکه قول بدهد آن کت سفید را کناربگذارد
اما خانواده تام موافقت نکردند
این وکیل موقرجوان زیادی داشت با جین خوش میگذروند
ودر آخرین مجلس رقصشون از پیشنهاد ازدواج خبری نبود
بعضی وقتا مردم توی مهمونی ها بیش از حد نوشیدنی میخوردن
حتی جین آستین
اون درمورد یکی از این تجربیات
ولرزشی که دستانش صبح روزبعد داشته هم نوشته
واین بود بیداری ناخوشایندش از رویای عاشقانه اش با تام لفروی
تام به اجبار از "همپشایر" رفت
اون ده تا تاخواهر وبرادرداشت وبرای اینکه بتونه از اونها حمایت کنه
باید با کسی ثروتمند تر از جین ازدواج میکرد
حقیقت تلخی بود که دردنیای جین معمولا پول مهم تر از عشق بود
تعجبی نداره که این یکی از موضوعات محوری رمانهاش بود
وفکر نمیکنم اماده کردن پیش نویسهای رمان غروروتعصب
دقیقا توی همون سال اتفاقی بوده باشه
حداقل توی داستان
میتونست مطمئن بشه که قهرمان تنگدست اماباهوش قصه،هم مردنجیب روبدست میاره
وهم ملک واملاک باشکوهش رو
ترس پول وموقعیت اجتماعی همه جا حین بیچاره روتعقیب میکرد
حتی وقتی که به دیدن اعضای خانواده خودش میرفت
من رد جین رو تا کِنت یعنی خونه برادرش ادوارد که
گاهی اوقات ماهها اونجا میمونددنبال میکنم
شاید از خودتون بپرسید که ادواردچطوری از گدمرشام پارک نزدیک کنتربری سردراورد؟
خوب،سادست، پدرومادرش سرپرستی اون رو بخشیدن
وقتی خانواده نایت که بچه ای نداشتند اون رو به فرزندی قبول کردند
ادواردصاحب درآمد15000پونددرسال شد
حتی درآمدکارکترخیالی جین یعنی آقای دارسی 10000پوندبود
زندگی در گدمرشام پنجره ای به دنیایی تازه به روی جین باز کرد
بنظرم تاثیر زیادی روی اون داشت
الان دانشگاه اپتومتری هست
ولی هنوزهم میتونید ابهت وشکوهش رودرک کنید
اینجاممکنه اتاق جین بوده باشه
یه اتاق کامل فقط برای خودش
اون موندن دراینجارو به خاطرتجملاتش دوست داشت
اون نوشت که میخواد بستنی وشراب فرانسوی بخوره
!ومرز «اقتصاد عامیانه» رو رد کنه
ولی بعنوان یه فامیل دور براش سخت بوده
اون نگران بود که نتونه انعام کافی به خدمتکارهابده
وخویشاوندانش توی گدمرشام خیلی بااون متفاوت بودند
اونها بشدت اجتماعی بودند
وبه تفریحات بیرون از خونه خیلی علاقه داشتند
اونها فکر میکردند که جین خیلی باهوشه ولی یکمی عجیب غریبه
فکر کنم میشه گفت که اون اینجا یه دوست صمیمی پیداکردکه
...عضوخانواده نبود
معلم سرخونه
جین و برادر خوش شانسش در یک سطح نبودند
حتی آرایشگر خونه هم این رومتوجه میشد
امروز صبح آقای هال با غنیمت قابل توجهی اینجارا ترک کرد»
او برای هربارمدل دادن موهای الیزابت پنج شیلینگ گرفت
هرچند همانطور که امیدواربودم من راملاحظه کرد
وفقط دوشیلینگ و شیش پنس برای اصلاح موهایم گرفت
«...او قطعا به جوانی ویا فقرمان احترام میگذارد
انتظار میرفت با زمانیکه جین صرف سرگرم کردن
برادرزاده های قدونیم قدش میکرد،اونجا جایگاهی بدست بیاره
یکی از برادرزاده هاش اینطور به خاطرمیاره که کل روز رو صرف بازی کردن نمایش باعمه جین میکرده
تئاترهای خونگی دراون دوره واقعا مدشده بود
وپروفسور جودیت هاولی میخوان به من کمک کنند تا یکی از نمایشنامه هایی که
جین درکودکی نوشته اجراکنیم
صحنه اول،اتاق نشیمن
!درخدمتم دخترعمو
ــ صبح بخیر استنلی ،امیدوارم دیشب خوب خوابیده باشید
ــ آم،فوق العاده خوب،متشکرم
ــ میبخشیداگر تخت خواب کمی برایتان کوتاه بوده است
آن را درزمان مادربزرگم
که البته خود زن بسیار کوتاه قدی بود خریده اند
!ومرحوم همیشه حواسش بود تمام تخت هایی که میخرد اندازه خودش باشد
جودیت زندگی کردن توی همچین خونه بزرگ و دلپذیرروستایی
باید خیلی خوب باشه
اما بنظرت امکان داره که گاهی آدم حوصله اش سربره
وهمش منتظر یه اتفاق تازه باشه؟
این دقیقا همون موقعست که شمامیتونید یه تئاترخونگی راه بندازید
که بهتون این حس رو میده که باید برای یه مناسبت آماده بشید
وکل اهالی خونه میتونستند درگیر بشن
یکی از لذت های این کار همون جوش وخروش حین آماده کردن خونه هست
قالی هارو جمع میکنید
میزوصندلی هارو کنار میزنید یه جورتحول پرهرج ومرج
آیا مشخصه که کدوم نمایشنامه هارو خودجین آستین نوشته؟
سه دست نویس از دوران نوجوانیش برای ما به جامونده
اسم دومین نمایشنامه که مورد علاقه خودمنه "ملاقات" هست
داستانش چیه؟
توی"ملاقات"دوخواهر وبرادر هستند که مهمون
به خونشون دعوت میکننداما هیچی طبق برنامه پیش نمیره
اونهاهشت نفر رو دعوت کردن درحالیکه فقط شیش صندلی وجود داره واینطور توجیه میکنند که
!که مادربزرگشون دوست نداشته دوروبرش شلوغ پلوغ باشه
،جناب آرتور وبانوهَمپتون، دوشیزه هَمپتون خانم وآقای ویلوبوی
!اوه، چقدزیادن
مثلا مهمونها وارد میشن
ــ لطفا،لطفا بفرمایید بنشینید
ــ وای خدای من! باید هشت صندلی میبود اما فقط شش تاهست
هرچندبانوی من اگر اجازه بدهید که جناب آرتور روی پای شما بنشینند وسوفی هم
اجازه بدهند که برادرم روی پای ایشان بنشیند فکر میکنم که همه چیز حل میشود
...ــ اختیاردارید و
ــ آه سوفی،اوه بله ممنونم
ــ برادرشما واقعا سبک هستند
!بسی به از صندلیست
خوب،اگر "منسفیلد پارک"رو خوانده باشید
ممکنه به ذهنتون خورده باشه که جین زیاد موافق تئاتر نیست
بخاطر اینکه ممکنه راهی باشن برای لاپوشونی انواع رفتارهای غیراخلاقی
خوب، فَنی(مترجم:نقش اول در منسفیلدپارک) که یجورایی مرکز وجدان اخلاقی رمان هست
قطعا بازی توی تئاتررورد میکنه،اون بازی نمیکنه
،امانمیشه همینطوری نتیجه گیری کرد که خودجین آستین هم با تئاتر
نمایشنامه خوانی یارفتن به تئاتر وشرکت درتئاترهای خانگی مخالف بوده
اون مسائل رو از زندگی خودش جذب میکنه وبه شیوه های هنری تغییرشون میده
در رمان منسفیلدپارک
نمایشهای آماتوربه برملاکردن حسادتها وناسازگاری های
بین اهالی یک عمارت بزرگ کمک میکنه
دقیقا همون چیزهایی که جین احتمالا در"گدمرشام" دیده بود
بنظرمن این همون خونه ایه که بیشترین تاثیر رو روی نوشته های جین گذاشت
سفرهای بعدی جین آرامش بخش تر بودند
باشروع قرن نوزدهم
والدین جین از گردشگری که مد روز شده بود باآغوش باز استقبال کردند
اونها به سیدماث ، دالیش
وبعدازاون به لایم ریجس رفتند
جین شنا بلد نبود
ولی به کمک یک زن محلی به اسم مولی در دریا آبتنی کرد
نمیدونم منظوراین عکس چی بوده ولی بعید میدونم جین برهنه آبتنی کرده باشه
اما این حقیقت داره که لایم مکان آرام وآزادی بوده
این کتاب راهنمای محل هاییه که برای آبتنی در دریا مناسب هستند
وخیلی رک درمورد مزیت های لایم صحبت کرده
مزیت هایی که حتما نظر خانواده آستین رو جلب میکرده
«قیمت مسافرخانه های لایم متعادل نیست بلکه ارزان است»
به صرفه هست
،نیازی نیست لباسهای تشریفاتی بپوشید»
یا برای جلب توجه دیگران ولخرجی کنید
«.مهمانخانه های شهرلایم طبقه بندی شده هستند
روی نوک تپه خونه هایی با مناظر دلپذیرهست
«برای«کسانیکه دارای ملاحظات مالی هستند
درحالیکه بخش پایینی شهر«مخصوص رده های پایینتر»هست
ومتاسفانه باید بگم که آستین ها دقیقا پای تپه رو اجاره کرده بودند
یعنی خونه آقای پاین،اونجا دقیقا
حتی در تعطیلات هم باید به رده اجتماعی خودتون اگاه میبودید
واز آنجاییکه هرچقدر پول بدی همانقدر آش میخوری
جاییکه آستین ها اجاره کرده بودند هیچ گونه امکانات خاصی نداشت
جین نظر مساعدی درمورد مسافرخانه های لایم نداشت
درمورد یکیشون اینطور مینویسه :«کثافتِ این مکان
«برزحمت تحملش می افزاید
واون با صاحب اینجا یعنی آقای پاین درموردهزینه غیرمنطقی که
برای شکستن یه وسیله میخواست جریمشون کنه دعواش شد
هرچند برای جین اصلا مهم نبود چونکه میتونست از این پنجره
دریارو تماشاکنه
ازنظر جین سفر به کنار دریا بسیار لذت بخش بود
تجربه گوشه ای از یک زندگی پراز مسافرت،چیزی که حسادت جین رو نسبت به همسران دریانوردها یا سربازها برمی انگیخت
اینجا یه افسارگسیختگی خاصی داره
جین بیشتر به این دیوارساحلی به اسم کاب علاقه داشته
ویه بار یک ساعت اینجا پیاده روی کرده
وقتی هواطوفانیه اجازه نمیدندکسی اینجا قدم بزنه بخاطر اینکه موجهای بزرگ
از لبه موج شکن رد میشن
وبنظر من برای جین کناردریا بودن یعنی
خلوت ورهایی
اون یه ماجرای عشقی کوتاه هم توی همین تعطیلات ساحلی داشت وخواهرش گفته که
اون مرد مرموز عشق واقعیه جین بوده
جین لب دریا رو محل شیدایی میدونست ولایم به یکی از
به یادماندنی ترین صحنه های ادبی تبدیل شد
در رمان ترغیب از جین
باد شدید چندتا خانوم جوان رومجبور میکنه از دیوار کاب
پایین بیان،ولی یکیشون به اسم لوئیزا
اونقدر از وزش باد وخروش امواج هیجان زده میشه که میگه دلش میخواد
ازاون بالاخودش رو درآغوش یه ناخدای خوش لباس وباجذبه بندازه! اما لیز میخوره
.وبی جان روی زمین میوفته
در این مورد شوروشعفِ حال وهوای دریا خطرساز میشه
خود جین دوست داشت دل رو به دریا بزنه
تعطیلات برای همینه،مگه نه؟
اما یه جابه جایی همیشگی خیلی باتعطیلات فرق میکنه
سال 1801،درسن 25 سالگی جین مجبورشد خونه خودش در استیونتون رو برای همیشه ترک کنه
پدرش تصمیم گرفت بازنشسته شه وحین نقل مکان همسر و دخترهاش رو
برای شروع یک زندگی جدیدبه شهر باث ببره
بعضیا میگن وقتی جین این خبر روشنید ازحال رفت
باث شهری درحال شکوفایی وشلوغ بود
یعنی تنها جاییکه آرامش وسکوت لازم برای نوشتن رو نداشت
اما اون چاره ای نداشت
تصمیم گرفت کناراومدن با این جابه جایی به نفع همست
جین ومادرش حسابی مشغول پیدا کردن خونه شدند
!اینجا مقرفرماندهیشون بود خاله وشوهرخاله اش تو این خونه زندگی میکردند
خاله وشوهرخاله جین میخواستن که اونا توی همین بخش شهر ساکن بشن
اما اصلا جای خوبی نبود،پرسروصدا بود
فضای سبز آنچنانی هم نداشت وآقای آستین هم آرتروزگرفته بود
عصا میزد وحریف سراشیبی ها نمیشد
محل زندگی در باث هم نشونه شرایط اجتماعی بود،حتی بیشترازلایم
نوعی بازار مسکن درحال شکوفایی بود که به مشتری های ثروتمند خدمت رسانی میکرد
دارم میرم بعضی خونه ها رو که جین برای خرید مد نظر داشت ببینم
که خیلی هم زیاد هستن
بامادرم به نیوگینگ استریت برای دیدن چندتا خونه »
که تمایل بیشتری به دیدنشان داشت رفتیم
«از آن چیزی که انتظارداشتم کوچکتر بودند
!به طرز وحشتناکی کوچک است
مادر جین بدترین جاهارو انتخاب میکرد
درحال حاظر بیشتر ازهمه دلش پیش»
خونه ی کنج خیابان چیپل رو ست که به پرینسس استریت باز میشود
«هرچند فقط از ظاهربیرونیش خبر دارد وبس
خانه های محله گرین پارک بیلدینگز
ازلحاظ اندازه وموقعیت مکانی بسیار مناسب..» ولی درعین حال»
خیلی نمور بودند
آستین ها از چارلز استریت،سیموراستریت
وست گیت بیلدینگز،
خیابانهای لاراپلیس ـــ که خیلی هم گرون بودن ـــ
گی استریت ـــ که زیادی شیب داشت ـــ دیدن کردند
حداقل به این توافق رسیدند که کجارو به هیچ وجه برای زندگی انتخاب نکنند
«او حاظربودبرای دوری ازتریم استریت هرکاری انجام دهد »
بالاخره آستین ها روی سیدنی پلیس پلاک چهارم به توافق رسیدند
نوساز با یه راهرو که صاف به نشیمن وصل میشه
همسایه هاش هم آدم حسابی بودند
یک بارونت , یک سرلشکر و یک بانو
وتازه هزینه اش هم 150پوند درماه بود
که میشه یک چهارم درآمدآقای آستین
این روزا مهمون خونست که یعنی میتونم امشب رو اینجا بمونم
خانواده آستین حدودا سه سال از کرایه اینجا لذت بردند
اتاق خواب ها هم این بالاست
خانوم وآقای آستین منظره عالی رو به پارک داشتند
درحالیکه جین وکاساندرا اتاق پشتی رو شریک شدند
این سند خارق العاده وغول آسا
قباله سیدنی پلیس هست
این نقشه خیلی زیبا نشون میده
معمار دقیقا چطور باید خونه رو بسازه و این قسمت هم متن قرارداد هست
که میگه اون بایدتیرچراغ برق و آب لوله کشی رو آماده میکرده
خیلی بزرگه
حالا که توی اتاق خواب جین وکاساندرا نشستم
این مسئله من رو شوکه میکنه که دراین دوره حتی تجربه زندگی دریه همچین خونه ای
به معنای واقعی به جایگاه اجتماعی شما بستگی داره
دخترها رو توی اتاق خواب پشتی، طبقه بالا به حال خودشون رها کردن و منظره اتاقشون
همونطور که میبینید قسمت پشتی ونسبتا کثیف خونه های دیگست
درواقع توی این سند قید نکرده بودن منظره پشتی خونه
چه شکلیه،به دلیل اینکه اصلابراشون مهم نبود
توی شهر باث فقط اولین برداشت آدم مهم بود
اولین برداشت مهم بود چون اغلب کسی به مدت طولانی اینجا نمی موند
صحنه اجتماعی مدام درحال تغییروتحول بود
جین باید به دید و بازدیدهای زیادی میرفت
وهمیشه امیدواربود که همسری پیداکنه
میخوام مثل جین به خونه ای بزرگتر از منزل خودش
در رویال کرزنت سری بزنم
پروفسور الین چالس کارت ویزیتش روبرای من گذاشته بودپس من حالااومدم بازدید
صبح بخیر الین- سلام لوسی-
ممنونم که من رو دعوت کردید
خیلی خوش اومدید من این موقع صبح بهتون سرزدم
این نوع بازدید صبحگاهی چه قوانینی داره؟
خوب شما بعد از وارد شدن من رو دراتاق پذیرایی ملاقات میکردید
که از قضا پذیرایی این خونه طبقه اول هست
ولی اغلب طبقه بالا باید باشه
اگر شما شخصی میبودید که زیاد آشنا نبود یا برای ادای احترام به اینجا اومده بودید
ممکن بود که حدود ده تا پونزده دقیقه
یا حداکثر نیم ساعت اینجا بمونید وبعد برید
ولی اگر شما بامن صمیمی بودید یا اینکه دوستان خوبی میبودیم
که مدتها همدیگر رو ملاقات نکرده بودند باقی صبح رو
با همدیگه چای مینوشیدیم و غیبت میکردیم
و احیانا اگر نمیخواستید من رو ببینید چیکار میکردید؟
راحت میتونستید من رو راه ندید،مگه نه؟
اوه آره خیلی هم بامزست،من عملا به خدمتکارهام میگفتم که خونه نیستم
خوب الین،وقتی صبح تموم میشه برنامه بعدی چیه؟
وقتی که لباسهاتون رو عوض کردید و آماده شدید میرید بیرون
برای قدم زدن
یا شاید خرید
وبعد از اون که برگشتید خونه البته که باید دوباره لباستون رو عوض کنید و برای شام آماده بشید
که البته توی این اتاق انجام نمیشد
بلکه توی یه اتاق دیگه، و داشتن یه اتاق غذاخوری خوب
خیلی مهم بود به خاطر اینکه
همه برای غذا و نوشیدنی دورهم جمع میشدند
وفضای صمیمانه تری نسبت به ملاقات های صبحگاهی داره
ــ پر زرق و برق و معرکه ست مگه نه؟
ــ بله همینطوره ــ یه نهار دلپذیر
بله وبهترین موقعیت برای به رخ کشیدن سرویسهای چینی
و همینطور مهارت آشپزها هست
بعداز نهار مهمانها برای صرف چای به طبقه بالا میرفتند
. که اونجامهمون های درجه دو بهشون ملحق میشدند،کسایی مثل خانواده آستین
این هم اتاق پذیراییه که خانومها
بعداز شام اینجا می اومدن که بساط چای از قبل آماده شده بود،درست مثل اینجا
فعالیت های مختلفی توی این اتاق انجام میشد
بعضی ها مطالعه میکردن والبته ساز میزدند
هرنوعی که در دسترس میبود،اینجا یه هارپسیکورد هست
زمان آستین اغلب پیانو بود
یا شاید چنگ
که به این شکل به یه کاری مشغول بشید ودستتون بیکار نباشه
بنظرتون جین از این نوع جلسه ها خوشش میومد؟
از بعضی هاشون آره
به خاطر اینکه ازاون ادمها خوشش میومد
هرچند قطعا بعضی از این دورهمی ها هم براش
به معنای واقعی خسته کننده میبود
«هیچ اتفاق خاصی نمی افتد»
سرگرمیشون خوندن یه کتابچه درمورد آبله بوده
آره ،همچین چیزی ممکنه
بنظرم موضوع آبله نشون میده که عصرکسل کننده ای بوده
هدف اصلی این همه دورهمی اجتماعی شکارهمسره، مگه نه؟
جین توی اینکارچقدرشانس داشت؟
خودش چه جور کیسی برای ازدواج بود؟
درواقع اونقدر کیس خوبی نبود
چون پول کلانی نداشته
دختر یه کشیش
که زیبایی خارق العاده ای هم نداره
درعوض حس شوخ طبعی خوبی داره
بله همینطوره
اما درواقع این مثل یه شمشیر دولبه میمونه
چون بودن در کنار یک زن زیرک و بذله گو که میتونه
سر به سر مردها بذاره لزوما قرار نیست یه عالمه خواستگار جذب کنه
حتی برعکس،قطعا اونها رو فراری میده
ممکنه رفتار جین خوشایند جوانهای اهل باث نبوده باشه
اما مادامیکه اینجا بود یه مرد محترم روستاییی
که موقعیت خیلی مناسبی داشت بهش پیشنهاد ازدواج داد
سال 1802 جین وکاساندرا
برای دیدن دوستای قدیمیشون یعنی کاترین وآلیتیا بیگ
به همپشایر برگشتند
بردار کوچکتردوستاشون یعنی
هریس بیگ ویتر بیست ویک ساله هم به اونها ملحق شد
اون به جین پیشنهاد ازدواج داد و اون هم قبول کرد
جین حتما دیگه خیالش راحت شده بود چونکه 28 سالش بود وداشت کمی پیر میشد
و هرچند هری آنچنان خوش قیافه نبود اما مرد محترمی بود
وقرار بود منی دوون پارک رو هم به ارث ببره که الان خیلی وقته از بین رفته
اما صبح روزبعد جین نظرش عوض شد و همه چیزو بهم زد
حتما وضعیت خیلی ناجوری بوده
جین مجبور شد با شرمندگی از منی دوون پارک پا به فرار بذاره
شاید این به صلاح همه بود
هریس زیاد اهل صحبت نبود،
بعضی وقتهاهم بیش ازحد گستاخ میشد و مشخصه که جین دوستش نداشت
و من فکر میکنم دلیل دیگه ای داشت که جین با اطمینان خاطر
اون عمارت و زندگی بی دردسر رو رد کرد
اون فکر میکرد که قراره بزودی به یک نویسنده موفق تبدیل بشه
و میدونست اگر ازدواج کنه باید بچه بدنیا بیاره
نه کتاب!
همونطور که انتظارداشت ،در سال 1803 ،جین نسخه خطی رمانش رو به اسم سوزان
به مبلغ 10پوند به یک ناشر فروخت
این کتاب که بعدها به نورث انگر ابی معروف شد
تماما درمورد جامعه شهر باث هست
شخصیت اصلی داستان یعنی کاترین
با کلی شورواشتیاق وآمادگی برای تجربه ی
مجالس رقص و«پامپ روم ها» به اینجا میاد
بنظر میرسید که جین بالاخره تونسته یه نویسنده بشه
هرچند به هیچ جایی نرسید
رمانش تا وقتیکه زنده بود چاپ نشد
وجین شانس خودش رو برای مستقل شدن از دست داد
زنهای مجرد گرایش وحشتناکی به فقر دارند»
«.که خود یکی از دلایل محکم درحمایت از ازدواج است
این شروع دوره ی سختی بود
وضعیت آستین ها بد و بدتر میشد
وقتی مهلت اجاره نامه ی سیدنی پارک تمام شد
مجبورشدن خونه ای در گرین پارک بیلدینگز بگیرن
باوجود اینکه قبلا از لیست انتخابهاشون حذفش کرده بودن
بعد پدر جین تب شدیدی گرفت
و درگذشت
اولین باری که خانواده آستین توی باث دنبال خونه میگشتن
محله گرین پارک بیلدینگزرو انتخاب نکردند، چون باوجود قیمت ارزان
خیلی رطوبتی بودند،میتونید ببینید که روی یه سکو ساخته شدند
بدلیل اینکه رودخونه قبلا ازاینجا عبور میکرده
کسایی که توی این خونه ها زندگی میکردن ازتب های ناخوشایند گله مند بودن
خوب،هرجا که آب زیاد باشه،پشه هم زیاد هست
وتب شدید آقای آستین هم بخاطر بیماری مالاریا بوده
ممکنه همین گرین پارک اون رو به کشتن داده باشه
حالا به هر دلیلی،مرگش یه فاجعه بود
جین ،مادر و خواهرش
درشرایط سختی قرار گرفته بودند
و به برادران جین متکی شدند
دوباره به گی استریت نقل مکان کردند
ونهایتا به همون تریم استریت که ازش وحشت داشتن
در تریم استریت همسایه های با اصل ونسبی نداشتن فقط یه مغازه کلاه فروشی
ویه دفتر بیمه حوادث آتیش سوزی
مادر جین واقعا از اینجا زندگی کردن خسته شده بود
هنوزم مجبور بود آدرس تریم استریت رو روی نامه هاش بنویسه، اَاَه
در رمان ترغیب، شخصیت اول جین یعنی آن الیوت خیلی قاطعانه، هرچند در سکوت محض
روی بی میلی خودش نسبت به شهر باث پافشاری میکنه
گاهی آدم از بعضی جاها متنفر میشه
وحقیقتا خانواده آستین هم دیگه هزینه لازم برای موندن رو نداشتند
سال 1806،بعد از پنج سال زندگی در باث جین باز هم مجبور شد به جای دیگه ای بره
اما ایندفعه به یه خونه اجاره ای دریک شهر واقعا رده پایین به نام سَوث همپتون
برادر جین یعنی فرانک عضو نیروی دریایی بود
وقتیکه سرکاربود
مادروخواهرهاش رو برد پیش همسرش
سَوث همپتون بدترین بخش سرنوشت جین بود
یکی از مسافرهای اون دوره این شهر رو اینطوری توصیف میکنه: «یک شهر کثیف
«با خیابانهایی بسیار بدبو
سَوث همپتون از زمان جین تا بحال خیلی تغییر کرده
ولی اگه اینجا بود هنوزم میتونست این دیوار کهن سنگی رو بشناسه
اینجا همش دریا بوده،تا دیواره شهر بالا میومده
از اینجا میتونستید دلفین ها رو هم ببینید
الان خشک شده و یه گارگاه خیلی بزرگ ساختمان سازیه
خونه جین هم ازبین رفته
ولی خوشبختانه، یکی از نقاشهای اون دوره خونه جین رو توی تابلوش کشیده
این خونه جین هست،دقیقا کنار این قلعه عجیب غریب
که اخیرا برج های کوچیکی بهش اضافه کردن
بنظر من آستین ها این خونه رو بخاطر باغچه زیباش انتخاب کردند
دلشون برای گل و گیاه تنگ شده بود
و میتونید ببینید که درختها حتی از روی دیوار آویزون شدن
هرچند خونه بزرگی بود ولی زود شلوغ شد
جین،خواهرش،مادرشون،دوستشون مارتا،عروسشون
یعنی ماری،بعلاوه سه یاچهارتا خدمتکار
واین یعنی یه خونه پراز هشت، نه تا خانوم
.خیلی شلوغ بوده
الان به جای قلعه یه مجتمع مسکونی و به جای باغچه جین یه بار ساخته شده
وقت نوشیدنیه!
جین مجبور بود بااحتیاط پول خرج کنه
چون بهش داده شده بود
پول دراوردن درشان یک خانم محترم نبود!
صورتحساب های جین از سال 1807 تا حالا سالم موندن
هزینه اجاره خونه و غذا به عهده برادر و مادر جین بود
ولی بقیه چیزها دیگه با خودجین بود
این لیست مخارج جانبی جین هست،و اون احساس ثروتمندی میکرده
چون به تازگی از خانم مُسِنی که قبلا در باث با اون
آشنا شده بود ارثیه ای دریافت کرده بود
الان دیگه فرصتی برای تلافی اونهمه سختی بود
:ببینیم چجوری خرجش کرده
برای شستن لباسها، نامه و بسته های پستی
ــ چقدر خاص ــ
واینجا یکم به خودش هم رسیده،چون احساس پولداری میکرده
دو پوند برای اجاره پیانو
و یک چهارم پولش رو هم میبخشه،برای انعام به خدمتکارها،کمک به خیریه
و خریدن هدیه
این پول از کس دیگه ای بهش به ارث رسیده بود
وحالا اونم ازش برای کمک به کسایی که نیازمندتر بودند استفاده میکرد
این طورخرج کردن خیلی زنانه هست
ولی با این شیوه زندگی کردن هم کارخطرناکیه
جین جز از طریق خانواده ودوستهاش درآمدی نداشت
حتی زمان ومکان مناسب برای نوشتن هم نداشت
اون در اواسط سی سالگی، بدون هیچ امیدی به آینده درشهر سَوث همپتون گیر افتاده بود
،اما کمی بعد فرصت دیگه ای برای جابه جایی بوجود اومد برادر جین یعنی ادوارد
همون که سرپرستیش رو یه خانواده ثروتمند گرفته بودن و در کِنت زندگی میکرد
یه خونه ی دیگه به نام
چاوتن هوس که عمارتی باشکوه از دوران ملکه الیزابت بود هم در همپشایر داشت
وقتی همسر ادوارد فوت شد اون افکارش رو به شهرستان خودشون و
مادر و خواهرهاش معطوف کرد
چرا اونا رو نیاره پیش خودش؟
پس در سال 1809 جین بازهم درحال حرکت به سمت یه خانه لاکچری بود
اما ادوارد اونقدرها هم دست ودلباز نبود
جین قرارنبود اینجا زندگی کنه
بلکه درخانه مشاوراملاک قبلی برادرش که پایین خیابون بود
چاوتون کاتج توی خیابون اصلی بود ودرواقع
مسافر کالسکه هایی که ازاونجا میگذشتند میتونستند راحت داخل خونه رو ببینند
ولی حداقل این پایانی بود برای اون همه بلاتکلیفی
اینجا جین یه برنامه روزانه مشخص داشت
میگن که اون صبح زود قبل ازهمه بیدار میشده تا پیانوبزنه
وبعدازاون راس ساعت 9 چای درست میکرد
بنظر میاد سهمش ازکارهای خونه همین بوده
انگاربقیه به این قضیه پی برده بودن که اون اصلا توو خونه داری خوب نیست
و نمیذاشتن کاری انجام بده تا بتونه به نوشتنش برسه
جین حالا سخت تلاش میکرد
تارمانهایی رو که سالها پیش در استیونتون نوشته بود رو بازویسی کنه
ودر سال 1811 بالا خره یکی از کتابهاش چاپ شد
«عقل واحساس»
داستان دوتا خواهره که مجبور میشن از خونه بزرگ خودشون
به یه کلبه ی محقری توی روستا، که راه پله ی تنگ و تاریک
و یه آشپزخونه دود گرفته داشت نقل مکان کنند
جین از این کتاب 140 پوند بدست اورد
که تا سه سال برای تامین خرج و مخارجش کافی بود
اون حق انتشار کتاب غرور و تعصب رو هم به همین قیمت فروخت
اما وقتی در سال 1813منتشر شد خیلی فروش کرد
و ناشرش سه برابر پولی که به جین داده بود سود کرد
در حالیکه جین هنوز با صرفه جویی در کلبه چاوتون کنارخواهر
مادر و دوستش مارتا زندگی میکرد
این یه مجموعه دستورالعمل که آستین ها به همراه
دوستشون مارتا لوید جمع آوری کردن
گویا توی دستورهای آشپزیشون زیاد بلندپروازی به خرج نمیدادن
اولین دستورشون سوپ نخود سبزه
اونا صرفه جویی میکردن
مثلا اگر برید اخر کتاب،یه سری دستورالعمل برای محصولات خونگی هم هست
اینجا یدونه برای «درمان گردن متورم» هست
واینجا هم یدونه هست که خیلی بجا ولازمه، یه دستوربرای «ساخت جوهر»
من میخوام اینو امتحان کنم
البته نه درحالیکه همچین شی تاریخی باارزشی دستمه!
اول نوبت گال هاست اینا غده های کوچیکی هستند
که وقتی یه حشره توی درخت بلوط تخم گذاری میکنه بوجود میان
بعدش نوبت سمغه
این سمغ عربیه
ومال من از قبل پودر شده
بعدش نوبت زاج سبزه
این در اصل فروس سولفات هست
بعدش آبجوی کهنه وقوی رو اضافه میکنید
راستش هیچ دلیل شیمیایی برای اضافه کردن آبجو وجود نداره
!ولی فکر میکنم برای اینکه جوهر ساختن باحال تر بشه جزء دستوره
یکم شکر اضافه میکنید و هم میزنید
بعد جوهر رو به مدت 14روز
کنار شومینه میذارید
وروزی دوسه بار هم میزنید.هووم، 14 روز؟
..متاسفانه ، فکرنکنم یدونه از قبل آماده داشته باشیم
!درکمال تعجب شبیه جوهر واقعیه
طبق دستور اصلی دو بطری جوهر بدست میاد
جین به یه عالمه از اینا نیاز داشت
اون یه رمان جدید به اسم منسفیلد پارک نوشت
کتابهاش به اون آزادی واعتماد به نفس میدادند
اصولِ کار چاپ همیشه جین رو به لندن میکشوند
وقتی اونجا میرفت خونه برادرش هنری که حالا بانکدارشده بود می موند
هنری داشت از پله های ترقی بالا میرفت
ودرسال 1814 صاحب یه خونه مجردی مجلل در هانس پلیس،نایز بریج شد
که الان بجاش مجتمع خونگی ساختن
خوب ممکنه شما به لندن بعنوان سرزمین جین آستین فکر نکنید
اما من معتقدم که این مکان برازنده جین بود
خونه ی هنری یه باغ زیبا درست کنار اتاق کارش داشت
ماه آگوست بود و وقتی جین گرمش میشد یا ازنوشتن خسته میشد
میتونست بیادبیرون وبرای تجدیدانرژی قدم بزنه
هنری کل روز روتوی بانکش سپری میکرد
اون همسرش رو از دست داده بود وفقط یه خدمتکار داشت
کسی نبود که مزاحم جین بشه
اینجا بالاخره یه زندگی عاری از تعهدات اجتماعی رو تجربه کرد
واینجا شروع کرد به نوشتن کتابی که فکر میکنم برجسته ترین اثرش هست یعنی اِما
این قهرمان جدید ثروتمند وبی پروا بود
اما زن دنیا دیده ای نبود
باوجود اینکه اِما درفاصله 16مایلی لندن زندگی میکنه،هیچوقت پاشو اونجا نمیذاره
جین از اون خیلی جسورتر بود
برای این رمان،برادر جین یعنی هنری
ناشر مشهورتری به نام جان موری پیدا کرده بود
اما هنری بیمار شد
وجین مجبورشد برای اولین بار
خودش ترتیب کارهاش رو بده
اینجا خانه و محل کار جان موری در آلبمر استریت پلاک 50 هست
اینجا کسانی مثل لرد بایرون و سِروالتر اسکات رفت وآمد میکردند
میتونم جین رو که با بیقراری توی این اتاق انتظارنشسته رو
قبل از اینکه به طبقه بالا وبه اتاق مهمان معروف جان موری بره تصور کنم
موری پیشنهاد چاپ اِما رو داده بود
اما در ازاش حق چاپ منسفیلد پارک و
عقل واحساس روهم میخواست
جین میدونست که موری معامله بدی پیشنهاد کرده
بالاخره تصمیم گرفت که خودش کارهارو بدست بگیره
پس جین شروع کرد به مذاکره اول درقالب نامه
وبعد از اون بصورت حضوری درهمین دفتر
کار نفس گیری بود
«جان موری انسان رذلی است هرچندبانزاکت به نظر میرسد» و
اون بهش 450 پوند پیشنهاد کرد
جین قبلا از فروش حق چاپش ضربه خورده بود
غروروتعصب رو همینطوری چاپ کرده بود
ولی وقتی که فراترازحدانتظارفروش کرد
تمام پولها نصیب ناشر شد
پس پیشنهادش رو رد کرد
درعوض اون رفت سراغ چیزی که امروز بهش ناشرــ مولف میگیم
که یعنی ریسک روبرای سوداحتمالی به جون خرید
البته منهای 10درصد کارمزدبرای موری
حالا بخش ناراحت کنندش اینجاست که
این تصمیم خیلی بدی بود
هیچکدوم از کتابهاش بیشتر از غروروتعصب فروش نکرد
وزمانیکه فوت شد
فقط حدود650پوند بدست آورده بود
اونم از تمام کتابهاش
ولی طی چندسالی که به لندن رفت وآمدمیکرد
جین برای مدتی کوتاه زندگی متفاوتی رو تجربه کرد
زندگی یک نویسنده موفق،خریدکردن بازدید از نمایشگاهها وتئاتر
وگشت وگذار با کالسکه برادرش
گردش کردن ،بازشدن درکالسکه...خیلی لذت بخش بود»
ظرافت و وقار بینظیرخودم رو دوست داشتم
وهرلحظه ممکن بوداز این وضعیت بزنم زیر خنده
اما احساس میکردم این جزئی از حق طبیعیه منه که
«با یه کالسکه در لندن گردش کنم
جین دیگه مستقل شده بود
ومجبور نبود مثل یه بسته پستی به اینطرف واونطرف فرستاده شه
اون دیگه یه نویسنده بود
ومیتونست هرجاییکه دلش میخواست بره
اما این وضعیت دوامی نداشت. کمتراز یه سال بعد ازچاپ اِما
جین به چاوتون کاتج برگشت وبیمار شد
اون از درد شدید،تب و دلپیچه رنج میبرد
یکی از برادرزاده هاش به خاطر میاره که وقتی اومده بود به عمه جین سربزنه
از اینکه اون رو توی اتاق خوابش دیده
درحالیکه با لباس خواب مثل یک علیل روی صندلی نشسته خیلی شوکه شده
جین اوضاع بدی داشت
درحالیکه فقط 41 سالش بود
درتاریخ24 مه 1817 جین وکاساندرا راهی یه سفربه مسافت 16مایل به سمت
وینچستر،در کالسکه برادرشون جیمز شدند
برای اینکه نزدیک دکتری باشند که تنها راه درمان جین بود
اما اون از قبل تصمیمش رو گرفته بود.
به مدت دوماه در کالج استریت زندگی کردند
این اتاقهای اجاره ای که درمرکز شهر پیدا میشد دقیقا همونجایی بود که
«پیر دختر های اشراف مآب» ازش سر درمیاوردند
«پرستارم بهم دلگرمی میده
ومیگه من کاملا خوب میشم
...عموما روی مبل زندگی میکنم
ولی بهم اجازه میدن توی اتاقها قدم بزنم
یبار من رو روی تخت بردند بیرون وقراره دوباره اینکارو بکنند
واگر هوا خوب بود من رو توی ویلچر بذارند»
نکته مثبت این بود که جین اینجا با خانواده ای که
خودش انتخاب کرده بود زندگی میکرد، پیر دخترهایی که از همدیگه مراقبت میکردند
اون این خونه رو بخاطر دوتا از دوستای خوبش که حوالی همون گوشه زندگی میکردند
انتخاب کرد. ومادامیکه حالش بدوبدتر میشد
خواهر و زن داداشش اینجا ازش پرستاری میکردند
جین آخرین لحظات عمرش رو درآغوش خواهرش کاساندرا سپری کرد
وبعد دمدمهای صبح روز 18 جولای 1817
درگذشت، دقیقا توی همون اتاقی که اون بالاست
شش روز بعد پیکر جین رو درکالج استریت تشییع کردند
کاساندرا مینویسه:
حرکت غم انگیز دسته کوچک عزاداران درامتداد خیابان را تماشا کردم»
«و وقتیکه از دیدگانم خارج شد، اورا برای همیشه از دست داده بودم
کسانیکه تابوت رو میبردند سه تا از برادران جین ویکی از برادرزاده هاش بودند
...تنها کسانیکه عزادار بودند
جین رو به اینجا یعنی کلیسای وینچستر آوردند
ودر آرامگاهی دربخش شمالی کلیسا دفن کردند
بالاخره به یک مقصدنهایی باشکوه رسید
سنگ مرمرین مشکی روی قبرش گذاشتند
سنگ نوشته میگه : مهربانی قلبش»
،شیرینی رفتارش
«موهبت خارق العاده اندیشه اش
دراین حد به رمانهاش اشاره شده
وقتی جین فوت شد ،یک زن جوان،نحیف و ناشناس بود
اسمش حتی توی کتابهای خودش هم چاپ نشده بود
...ولی همه چیز درحال تغییر بود چندسال بعد
:یکی از سرایدارهای کلیسا پرسید
این خانم جین آستین کیه که همه دارن درموردش» «صحبت میکنند؟
و حالا شهرت اون حتی ازخود کلیسا هم بیشتره
این روزها کلیسای وینچستر .شاید بخاطر آخرین خونه جین بیشتر شهرت داره
با آرزوی رستگاری روح جین امیدوارم از دیدن این مستند لذت برده باشید ترجمه از فروغ فروغی