جشن تموم شده
ولی هنوزم می‌خوام برقصم
حتی خوابم نمیبره
...روزی... بالاخره یه روز آتش اشتیاقم
از همون اولش می‌دونستم
که یه روز این شعله‌ها فروکش می‌کنن
هی، فکر می کردم هیچی لازم ندارم
اما حتی الان هم، کاملا جدی‌ام
آه...هنوزم وقت هست تا درستش کنم
آه... اما تباهش خواهم کرد، عزیزم
متاسفم، به این آسونیا نیست
اما قطعا اونقدرام بد نیست
بهم آتیش بده
روشنش کن عزیزم. تباهش خواهم کرد، آره
جشن تموم شده
متاسفم عزیزم عجله کن آه... هنوزم وقت هست تا درستش کنم
بهم آتیش بده
روشنش کن عزیزم. تباهش خواهم کرد، آره
no
n
o
hi
h
i
to
t
o
mi
m
i
no
n
o
fu
f
u
ka
k
a
sa
s
a
wo
w
o
no
n
o
zo
z
o
ki
k
i
mi
m
i
te
t
e
u
ro
r
o
ta
t
a
e
ru
r
u
no
n
o
zo
z
o
mi
m
i
na
n
a
do
d
o
a
tta
t
a
de
d
e
shou
s
h
o
u
ka
k
a
ko
k
o
no
n
o
yu
y
u
ki
k
i
sa
s
a
ki
k
i
ni
n
i
wa
w
a
o
do
d
o
ke
k
e
te
t
e
wa
w
a
ra
r
a
u
no
n
o
wa
w
a
ko
k
o
no
n
o
mi
m
i
chi
c
h
i
ga
g
a
ku
k
u
ra
r
a
i
ka
k
a
ra
r
a
ka
k
a
ri
r
i
wo
w
o
to
t
o
mo
m
o
su
s
u
no
n
o
ni
n
i
bo
b
o
ku
k
u
ga
g
a
i
ru
r
u
de
d
e
shou
s
h
o
u
sa
s
a
yo
y
o
na
n
a
ra
r
a
go
g
o
kko
k
o
na
n
a
re
r
e
ta
t
a
mon
m
o
n
sa
s
a
de
d
e
mo
m
o
te
t
e
wo
w
o
fu
f
u
tta
t
a
ra
r
a
nai
n
a
i
cha
c
h
a
tta
t
a
bo
b
o
ku
k
u
ra
r
a
no
n
o
ma
m
a
kka
k
a
na
n
a
ka
k
a
na
n
a
shi
s
h
i
mi
m
i
ga
g
a
ku
k
u
re
r
e
ru
r
u
ku
k
u
re
r
e
ru
r
u
so
s
o
shi
s
h
i
te
t
e
yo
y
o
ru
r
u
ga
g
a
ku
k
u
ru
r
u
a
ta
t
a
ri
r
i
ma
m
a
e
ni
n
i
ya
y
a
tte
t
e
ku
k
u
ru
r
u
a
shi
s
h
i
ta
t
a
na
n
a
ra
r
a
i
ki
k
i
ta
t
a
i
nan
n
a
n
te
t
e
i
wa
w
a
na
n
a
ka
k
a
tta
t
a
yo
y
o
se
s
e
ba
b
a
ii
i
no
n
o
ni
n
i
yu
y
u
me
m
e
mi
m
i
te
t
e
shi
s
h
i
ma
m
a
u
mi
m
i
ra
r
a
i
mi
m
i
ra
r
a
i
ki
k
i
mi
m
i
no
n
o
se
s
e
i
nan
n
a
n
da
d
a
غصه‌ها توی باد پخش میشن و انبوه‌‍شون یه سایه میندازه
...قدم‌هامون خیلی پرحرفن و سر بی‌هدفی‌‍مون ما رو سرزنش می‌کنن
ولی وقتی به اعماق چشمات نگاه می‌کنم از خود بی‌خود میشم
ما یه زمانی امید داشتیم، نه؟
...امید به تحفه‌های فردا
...اینکه میگیم و می‌خندیم
...برا خاطر اینه که مسیرمون خیلی تاریکه
...و گمونم کار ماست که
چراغ‌ها رو روشن کنیم
تظاهر به خداحافظی رو با گوشت و استخونم درک میکنم
اما بازم وقتی دست خداحافظیم رو تکون دادم توی اشکام غرق شدم
...وسط این اندوه سرخِ عمیقمون، گم میشم
...هوا تاریک میشه
...و بعدش شب فرا میرسه
...حتی اگه اومدن فردا، اجتناب‌ناپذیر باشه
هیچوقت نگفتم که مشتاق اومدنشم
با اینکه بهتره برام که تسلیم شم، بازم برا آینده، رویاپردازی میکنم
...رویای آینده
...و همه‌‍ش تقصیر تو ئه