Subtitle:AnnaMaria
شبگرد_ فورستلا
بادی که به
قلب های سرد و سوخته میوزه
با نزدیک شدن فصل
به آرومی افسرده و پژمرده میشم
توی یکی از شب های بهار وقتی که گلبرگ ها پراکنده و پریشان میشن
عطر تو هنوز هم توی فضا هست
بالاخره داری میای؟
من به آرومی افسرده و پژمرده میشم
بادی که به
قلب های سرد و سوخته میوزه
همینطور که فصل نزدیک میشه
من به آرومی افسرده و پژمرده میشم
همونطور که گل های جانسوز پژمرده میشن
یک شب درمانده ی دیگه هم میگذره
بالاخره داری برمیگردی؟
من به آرومی دارم افسرده و پژمرده میشم
ابرها با اکراه و تردید رو به من نجوا میکنند
کسی که تقریبا تو رو فراموش کرده
فکری که راجع به پیوند سرنوشت هاتون میکردی
مثل یک رشته نخ نازک مهمل و بی معنیه
گلبرگ ها میریزن ،‌ شکوفه ها پراکنده میشن
گل هایی توی باد فرو میافتند
عشق من بالاخره از راه رسیده؟
من به آرومی دارم افسرده و پژمرده میشم
بادی که به
قلب های سرد و سوخته میوزه
همینطور که فصل نزدیک میشه
من به آرومی افسرده و پژمرده میشم
کلماتی از جانب باد _ فورستلا
روزی باد گذران من رو ترک کرد
کلماتی پندآمیز گفت
سرت رو از غمی که طولانی مدت بهش نگاه میکردی بلند کن
و برای لحظاتی به آسمون بالای سرت نگاه کن
و باد میگه مثل پرنده های توی آسمون
به عقب نگاه نکن و فقط به پیش برو
روزهای با شکوه یا روزها ی بی قراری
همه رو کناری بگذار
امروز رو خودت زندگی کن
من تا کجا اومدم؟
از اینجا به کجا باید برم؟
من روزهای زیادی رو پشت سر گذاشتم اما
احساس میکنم هر روز شروعی دوباره ست
باد گفت : مثل پرنده های توی آسمون
نگران فردا نباش و به پیش برو
گلها شکوفه میدن و پژمرده میشن
و هنوز هم دوباره شکوفه میدن
تا زمانی که زنده ای
با تمام وجودت زندگی کن
هر زمانی که آسیب میبینم و غمگین میشم
باد من رو به جلو تشویق میکنه
الان کلماتی رو که باد گفت رو میفهمم
غم و اندوه طولانی مدت من احتمالا هدیه ای از جانب دنیا بوده
الان متوجه شدم خوشبختی چیه
پس باد گفت سرگردانیت رو تموم کن
سوار بادی باش که به سمت تو میاد
گل ها شکوفه میدن و پژمرده میشن
هنوز هم دوباره شکوفه میدن
تا زمانی که زنده ای
با تمام وجودت زندگی کن